WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
3 
katalytisch proces heeft bovendien nog het voordeel dat , wegens de onoplosbaarheid 
van het reactie- product de werking kan doorgaan, zonder dat zij, gelijk bij 
andere enzymen het geval is, door ’t bereiken van een evenwichtstoestand 
gestoord wordt. 
Om deze redenen was ’t van belang dit proces nauwkeurig te bestudeeren en, in 
samenwerking met r. chodat , heeft bach daarom drie reeksen van proeven genomen, 
alle bij kamertemperatuur (15° — 1 7°C) en steeds met gelijke volumina (35 cM 3 ). 
In de eerste reeks (10 proeven) werden de hoeveelheden H 2 0 2 en pyrogallol 
constant gehouden, doch wisselden de hoeveelheden peroxydase van 1 — 10 pet. 
van de hoeveelheid pyrogallol. Van H 2 0 2 was er meer dan voldoende voor de 
oxydatie van pyrogallol. 
De hoeveelheid gevormd purpurogalline bleek nauwkeurig evenredig te zijn 
aan de gebezigde hoeveelheden peroxydase. 
In de 2de reeks van 10 proeven, waren de hoeveelheden van pyrogallol en 
van peroxydase (10 pet. van de hoeveelheid pyrogallol , d. i. in overmate) con- 
stant, doch wisselden de hoeveelheden H 2 0 3 . Nu was de gevormde hoeveelheid 
purpurogalline evenredig aan de wisselende hoeveelheden waterstofperoxyde. 
In een 3de reeks van 4 proeven , waarbij de hoeveelheden H 2 0 2 en peroxydase 
constant bleven , doch de hoeveelheden pyrogallol van 1 tot het 4-voudig bedrag 
klommen, werd daarentegen steeds evenveel purpurogalline verkregen. 
Hieruit is het gewichtige besluit te trekken, dat peroxydase en waterstof- 
peroxyde in constante verhouding de reactie tot stand brengen en ze altijd 
evenveel purpurogalline doen ontstaan , onverschillig of er van een van hen meer 
aanwezig is, mits dat er steeds pyrogallol genoeg is. 
Men moet dus veronderstellen, dat peroxydase en waterstofperoxyde een be- 
paalde verbinding vormen, die krachtiger (sneller) oxydeerend werkt, dan 
H 2 O., alleen. 
Zal men daarom het peroxydase uit de klasse der enzymen verwijderen ? Voors- 
hands, meent bach, is daarvoor geen dringende reden. ( Berl . Ber., 37 , 1342). 
R. S. TJ. M. 
Triphenylmethyl. — Aan gomberg, die de studie van zijn interessante kool- 
waterstof met trivalente C (Zie: Bijblad 1903, bldz. 10) heeft voortgezet, is de 
bereiding van een tiental verbindingen gelukt van overeenkomstige samenstelling. 
Ze ontstaan door op de analoga van triphenylchloormethaan (tritolyl- , ditolyl- 
phenyl-, enz.) in oplossing zink, kwik of liefst nog zilver te laten werken: 
R R' R", C Cl 4- Ag = Ag Cl + R R' R" C. 
Deze lichamen hebben, al naar de samenstelling, verschillende kleuren, (geel, 
oranje, rood, paars, blauw of groen) die aan de lucht door opslorping van zuur- 
stof (overgang in peroxyden) weer verdwijnen. In de Berl. Ber. ( 36 , 3927 en 
37 , 1626) zijn ze beschreven. 
