4 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Voorts heeft hij het triphenylmethyl zelf nader bestudeerd. De volkomen 
zuivere bereiding gelukte met een apparaat , waarin men ten deele in vacuo , 
ten deele in een indifferent gas (stikstof) opereeren kan. 
Zeer opmerkelijk is dat de moleculairgewichtsbepaling volgens de kryoskopische 
methode, uitgevoerd in een atmosfeer van N, met behulp van den elektromecha- 
nischen roertoestel van beckmann, in alle oplossingsmiddelen (benzol, naphtaline, 
nitrobenzol, dimethylaniline, p-broomtoluol, phenol) tot uitkomst had, dat aan 
het triphenylmethyl in oplossing de dubbele moleculairformule toekomt. Van 
12 bepalingen was de minimumwaarde 407,6, de maximumwaarde 532 en het 
gemiddelde 477, terwijl 2 X (C 6 H 5 ) 3 C 486 eischt. 
Niettemin handhaaft gomberg vooralsnog de enkelvoudige formule met trivalente 
koolstof, als het best in overeenstemming met de eigenschappen. 
Van hexaphenylaethaan, C 2 (C 6 H 5 ) 6 , dat bij 225° smelt, zeer stabiel is en 
geen electrolyt, verschilt het zeer sterk. Het smelt bij 145° — 147°, neemt direct 
jodium uit benzol op en zuurstof uit de lucht , lost op in vloeibaar zwavelig- 
zuur en is dan (gelijk walden vond en gomberg bevestigt) een uitnemend geleider 
van den galvanischen stroom. De zelfde wet, te weten het met de verdun- 
ning wassend geleidingsvermogen , die voor anorganische zouten geldt , is ook 
hier van toepassing. Uit de vergelijking van de hiervoor geconstrueerde krom- 
men , blijkt dat vooral de analogie met monoaethylammoniumchloriede zeer 
groot is. 
G. betoogt voorts, dat zijn koolwaterstof naar de gewone opvatting geen isomeer 
van hexaphenylaethaan zijn kan en de enkelvoudige formule het best aan zijn 
chemisch gedrag voegt. 
Ik voor mij vind dit betoog zwak. Het onbestendig chemisch gedrag open- 
baart zich juist het beste in oplossing en aangezien daarvoor de dubbele mo- 
leculair-formule gevonden is, moet men m. i. zich bij die uitkomst van het experi- 
ment neêrleggen. ( Berl . Ber. 37. 2033.) 
R. s. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Brand sporen komen bij ons veelvuldig in de bloemhoofden van den boksbaard 
of Tragopogon pratensis voor. Het is een soort van Ustilago die daarnaar haar 
naam draagt. Als de sporen kiemen , brengen zij conidiën voort , die in kransen 
staan en twee aan twee met elkander copuleeren. Federley heeft daarbij de 
kernen bestudeerd en gevonden dat deze zich gemakkelijk laten kleuren. Elke 
conidie heeft één kern, doch na de copulatie gaat één van beiden in de andere 
conidie over en vereenigt zich met de kern daarvan. Veel later gaat ook het 
protoplasma over en wordt de eene conidie dus geheel ledig. ( Ofversigt af Fins/ca 
Vetenskap Soc. För handt XL VI, N°. 2.) 
D. V. 
