W ET ENSCH APPE LT.1 K BIJBLAD. 
11 
scherm werd verondersteld te veranderen , wanneer de hand tusschen de vonk 
en de bron der iV-stralen geplaatst werd. Er werd beweerd , dat dit volkomen 
duidelijk was, maar WOOD kon niet de minste verandering zien. Dit werd toege- 
schreven aan gebrek in gevoeligheid van zijn oogen. Om de zaak nader te onder- 
zoeken, verzocht hij door waarneming van het scherm de oogenblikken aan te 
geven, waarop hij zijn hand op den weg der stralen plaatste. In geen enkel 
geval werd een goed antwoord gegeven , terwijl toch van het scherm gezegd 
werd, dat het afwisselend helder en donker was, hoewel hij zijn hand voortdurend 
op den weg der stralen had gehouden, en wanneer hij zijn hand verplaatste, hielden 
de waargenomen lichtsterkteveranderingen geen verband met hare bewegingen. 
Men liet hem een aantal photographieën zien, die het lichter worden van het 
beeld toonden, en ook werd een plaat blootgesteld aan de werking der stralen 
in zijn tegenwoordigheid, maar het kwam hem voor , dat dit onder omstandigheden 
geschiedde, die veel bronnen van fouten bevatten. In de eerste plaats wisselt de 
helderheid van de vonk voortdurend af tot een bedrag, dat hij op 25 percent 
schatte, dat alleen nauwkeurig werk onmogelijk maakte. Bovendien bestond er 
geen zekerheid, dat de expositietijd in beide gevallen gelijk gehouden was. 
Dan werd hem de afwijking der stralen getoond door een prisma van aluminium. 
De lens van aluminium was weggenomen en op de plaats daarvan was een 
scherm opgesteld van vochtig kaartpapier met een verticale spleet van omstreeks 
3 m M. breedte. Voor de spleet stond het prisma, dat volgens de veronderstelling 
niet alleen den stralenbundel zou buigen, maar ook in een spectrum zou uit- 
spreiden. De plaatsen van de afgeweken stralen werden vastgesteld door een 
smalle verticale strook, misschien 0,5 m.M breed, van phosphoresceerende verf 
op een stuk droog kaartpapier, dat verp’aatst werd door een kleine verdeel- 
machine. Er werd beweerd, dat een beweging van de schroef, die het papier 
minder dan 0,1 m.M. deed verplaatsen, voldoende was om te veroorzaken, dat 
de phosphoresceerende lijn hel lichtend werd bij de beweging door het iV-stralen- 
spectrum, en dat met een spleet van 2 a 3 m.M. wijdte. Hij toonde zijn ver- 
bazing, dat een stralenbundel van 3 m.M. breedte een spectrum kon geven met 
maxima en minima van minder dan 0,1 m.M. breedte, maar men zeide, dat 
dit een der onverklaarbare en wonderlijke eigenschappen der stralen was. 
Wood kon echter niet de minste verandering in de helderheid van de phos- 
phoresceerende lijn zien, toen hij ze door het spectrum bewoog, en later vond hij 
dat het wegnemen van het prisma (zij waren in een donker vertrek) niet den 
minsten invloed scheen te hebben op de plaats van de maxima en de minima 
in den gebroken (!) stralenbundel. 
Hij gaf toen aan de hand door middel van het phosphoresceerende scherm uit 
te maken, of hij het prisma met zijn brekenden kant naar rechts of links ge- 
plaatst had. Noch de experimentator, noch zijn assistent, bepaalden de plaats 
