WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
19 
te doen opnemen, zoodat het tot tetrahydronicotyrine werd. Dit gelukte in twee 
tempo’s. Door behandeling met jodium in alkalische oplossing werd 1 at. H 
door jodium gesubstitueerd en dit met tin en zoutzuur behandeld. Men krijgt 
dan dihydronicotyrine, C 10 H 12 N 2 , dat identisch is met het nicoteïne, den 
voornaamsten begeleider van nicotine in tabak (zie Bijblad 1901, bladz. 53). 
Door oplossen in azijnzuur en inwerking van bromium geeft dit een tetrabroom- 
derivaat, ’t geen dan eindelijk door reductie met tin en zoutzuur het verlangde 
nicotine geeft. 
Dit is evenwel inactief, doch pictet slaagde in de splitsing in de optische 
antipoden, met behulp van rechts-wijnsteenzuur. Behalve het linksdraaiend , 
identisch met het in de natuur voorkomend , heeft men dus nu ook een door 
kunst verkregen rechtsdi’aaiend nicotine. Zeer opmerkelijk is, dat blijkens de 
proeven genomen op Guineesche biggetjes en konijnen het linksche nicotine een 
tweemaal sterker vergift is dan het rechtsche. ( Berl . Ber . 37, 1225 — 1235.) 
R. S. TJ. M. 
Werking van silicium op water beneden 100° in glas en in platina. — Moissan 
en Siemens hebben door vele zorgvuldige proeven vastgesteld, dat zoowel amorph 
als gekristalliseerd silicium, zuiver en volgens verschillende methoden verkregen, 
in glas water van 95° ontleedt, onder vorming van kiezelzuurhydraat. Dit 
wordt evenwel eerst na 6 — 12 uur bemerkbaar. Ook de daarbij ontwikkelende 
waterstof konden zij aantoonen. 
Daar zij evenwel die waterontleding door silicium bij zulk een lage tempera- 
tuur onwaarschijnlijk vonden, werd de proef herhaald in platina. Het daarbij 
gebezigde water was eerst in een platinaretort op nieuw gedistilleerd. Onder 
deze omstandigheden bleef de waterontleding uit ; zelfs na 24 uur was ze niet 
waarneembaar. 
In glas is dat ook niet het geval , als men aan ’t water een spoor fluor- 
waterstofzuur toevoegt en omgekeerd wordt water ook ontleed in platina, als 
men ’t water, zij ’t ook met een enkel droppeltje bijtende kali, natron of zelfs 
ammonia, alkalisch maakt. 
De toedracht wordt hierdoor begrijpelijk. De kleine hoeveelheid alkali, die van 
’t glas in ’t water overgaat , leidt de reactie in en houdt ze gaande. Volgens de 
bekende formule: Si + 2 Na O H -f H 2 O = Si Na 2 0 3 -f- 2 H 2 , zijn natrium- 
silicaat en waterstof de eerste ontledingsproducten. De kleine hoeveelheid alkali- 
silicaat wordt door het water gedissociëerd : er ontstaat kiezelzuurhydraat en ’t 
vrijkomend alkali tast op nieuw het silicium aan. 
De proeven zijn ten slotte ook nog herhaald in kwartsvaten van de firma 
HAEREUS te Hanau. Ook hierin bleef de reactie uit met in platina overgedistil- 
leerd water. 
