30 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
en knoppen , maar ook met losse bladeren of zelfs bladstelen. De smetstof gaat 
dan over, maar kan alleen de zeer jonge organen in de uitloopende knoppen 
aantasten. Volwassen en halverwege volwassen organen kunnen niet meer bont 
gemaakt worden. Bij Abutilon indicum en Sida Abutilon verliezen de aangetaste 
bladkiemen het vermogen om groen te worden geheel, zoodat zij klein blijven en 
spoedig afsterven. Alle andere onderzochte soorten van Malvaceeën worden door 
de besmetting bont, zoo ten minste het entrijs vastgroeit. Besmetting met uit- 
geperst sap van bonte bladeren heeft men op allerlei wijzen beproefd, doch zonder 
eenig resultaat; het schijnt dus dat de smetstof sterft, als de cellen waarin zij 
voorkomt, gedood worden (ERWIN BAUER , Infe/ctiöse Fanachieruvg. Ber. d. d. bot. 
Ges., Bd. XXII, Heft 8, blz. 453). 
D. v. 
PHYSIOLOG IE. 
Winterslaap. — horvath betoogde dat winterslaap ten eerste geen slaap is 
en ten tweede niets met den winter te doen had. merzbacher ( Allg . Fhysiol. 
d. W interschlaf es) komt tot het besluit dat het karakteristieke van den winter- 
slaap is, dat het dier in staat is koud te worden en koud te blijven en dat de 
invloed van de lage temperatuur der omgeving niet meer dan een adjuvans, 
een hulpmiddel is. Het dier maakt zich koud en de lage temperatuur der om- 
geving vergemakkelijkt dit. Het onthouden van spijzen, onbewegelijkheid , ver- 
mindering der ademnalingsfrequentie-, gebrek aan zuurstof hebben analoge be- 
teekenis als verlaging der omgevende temperatuur, en wel vermijding van ver- 
warming, dieper worden van den slaap. Is het dier afgekoeld, dan zijn de 
moeilijkheden om koud en in den winterslaap te blijven , veel geringer. De be- 
perkte stofwisseling, de vermindering van dezuurstofopname veroorzaken functioneele 
veranderingen in het centrale zenuwstelsel, welke het dier in den toestand van 
schijndood brengen. Dit minimum van leven kenmerkt zich door gebrek aan nerveuse 
impulsen , onbewegelijkheid en door een hypofunctie van alle organen. Het ver- 
mogen om binnen korten tijd van een homoiotherm dier tot poikilotherm dier te 
worden en dit weder om te keeren, is het interessante en het moeilijkst te ver- 
klaren verschijnsel. Naar alle waarschijnlijkheid is het toe te schrijven aan 
nerveuze mechanismen in de middenhersenen en in de medulla oblongata , 
welke de ademhaling, de circulatie en de stofwisseling, of met andere woorden 
de warmtevorming en de warmteafgifte, beheerschen. De overige veranderingen, 
welke bij winterslapers worden waargenomen, zijn natuurlijke consequenties van 
hypothermie, hypofunctie en inanitie en aanpassingsverschijnselen daaraan. 
{Ergebnisse d. Fhys , Biophys . u. Fsychoph . , 1904, 257). 
A. S. 
