WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
43 
houden en een deel der ^-stralen , namelijk de meest verschuifbare door een 
magneet. Het onderdeel van het glazen buisje, waarin zich het radium bevond, 
werd violet gekleurd. Van de scheikundige werkingen , die het licht tot stand 
kan brengen, werden de volgende onderzocht: 
1°. De ontleding van het joodwaterstofzuur naar de vergelijking 2 II J + 
O =r Ho 0 -f- J 2 . Na vier dagen was een oplossing, die aan radiumstralen was 
blootgesteld, sterker gekleurd dan een eontróle-oplossing zonder radium. 
2°. De ontleding van jodiden opgelost in alcohol. Een oplossing van propyl- 
jodide in chloroform werd gemakkelijk in het licht ontleed , langzaam onder de 
werking van het radium, terwijl de vloeistof zonder de werking van radium 
gedurende denzelfden tijd onveranderd bleef. 
3°. Een mengsel van uranylnitraat met oxalzuur, dat door het licht onder 
koolzuur-ontwikkeling ontleed wordt, gaf na twee dagen een negatief resultaat. 
Eveneens kreeg men een negatief resultaat, toen men trachtte een oplossing van 
natriumnitroprussiaat en ijzerchloride in Berlijnsch blauw om te zetten door de 
radiumstralen, hoewel men dit zeven dagen volhield. 
4°. Met bijzondere zorg werd de werking van radium nagegaan op een 
mengsel van chloor en waterstof. Na 48 uur was de uitkomst nog negatief. 
Hieruit blijkt wel, dat niet alle chemische reacties, die door het licht ver- 
kregen worden, ook de meest gevoelige, door radium worden te voorschijn ge- 
bracht. Zoo had becquerel ook al gevonden, dat radium niet inwerkt op zilver- 
jodide en ook niet op enkele photographische platen . die voor licht zeer 
gevoelig zijn. 
In het algemeen worden door het radium slechts chemische werkingen ver- 
kregen , die door ultraviolette en door RÖNTGEN-stralen worden teweeggebracht. 
Evenzoo is het met de phosphorescentiewerking. De stoffen , die phosphoresceeren 
onder invloed van de zichtbare lichtstralen , doen dit niet onder invloed van 
radium, maar gewoonlijk wel diegene, die phosphoresceeren door violette, ultra- 
violette en RÖNTGEN-stralen. 
Overigens schijnt het, dat de stralen van het radium oxydatieprocessen 
begunstigen. b. 
CHEMIE. 
Phosphorescentie van de zwaveimetalen van zink en van de alkalische 
aarden. — Het schijnt thans vast te staan dat voor het phosphoresceeren van 
genoemde stoffen minimale verontreinigingen noodig zijn. 
Reeds in 1889 kwamen klatt en lenard (J. d. Ph. v. Ch., 38, 90) tot het 
besluit, dat het phosphoresceeren van zwavelcalcium en -baryum aan een gering 
gehalte van Cu , Bi of Mn was toe te schrijven en nu onlangs 2 ag H. grüne 
( Berl . Ber., 37, 3076) zwavelzink zwakker lichten, naarmate hij dat uit beter 
