52 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
aardappelen en 3,8 cM 3 uit 100 gr. melasse. Een proef in ’t klein genomen gaf 
fracties die tusschen 90° — 110°, 110° — 120° en 120° — 130° overgingen, wat op 
de aanwezigheid van propyl-, butyl- en amylalcohol wijst. [Berl. Ber 37, 3535), 
R. s. tj. M. 
PLANTKUNDE. 
De oorzaken die het geslacht bepalen, bij tweehuizige planten en bij dieren zijn 
door oskar schultze, bij gelegenheid van proeven met witte muizen, aan een 
uitvoerige kritische studie onderworpen. De conclusie daarvan is dat het geslacht 
in het ei beslist is vóór de bevruchting, en dat noch voeding, noch eenige 
andere uitwendige factor daarop een veranderenden invloed kunnen hebben. Wel 
hebben in het algemeen vrouwelijke kiemen meer voedsel noodig dan mannelijke 
en kan dus, door gebrek, het aantal der laatsten percentisch toenemen. Evenzoo 
kan de leeftijd der moeder de kansen voor het eene geslacht doen toenemen, 
niet om te ontstaan, maar om na het ontstaan tot ontwikkeling te komen. 
Vroeger meende men dat de ouderdom der geslachtscellen vóór de bevruchting 
en de meer of min rijkelijke productie van geslachtscellen een belangrijke rol 
speelden, doch schultze toont uitvoerig aan, dat aan deze factoren geen beteekenis 
toekomt. Bij prothalliën van tweehuizige varens en Equisetums is het gemakkelijk 
zich te overtuigen, dat de vrouwelijke het eerst door gebrek aan licht, ruimte 
en voedsel lijden en daardoor in de minderheid komen. 
Ik herinner hierbij aan de waarnemingen van mac clung bij insecten, waar de 
eicellen bij de laatste deeling ongelijk gedeeld worden, zoodat de eene helft een 
chromosoom meer heeft dan de andere, en aan een hypothese van denzelfden 
schrijver, dat de al of niet aanwezigheid van dit chromosoom in het ei over het 
geslacht van het daaruit ontstaande dier zou beslissen. ( Biolog . Buil. ///, 
N°. 1—2, 1902.) 
Voor de experimenteele praktijk wordt de vraag dus zóó geformuleerd , dat 
men trachten moet niet het ontstaan, maar de eerste kiemontwikkeling van het 
eene of het andere geslacht te bevorderen of tegen te werken. ( Archiv /. mikr. 
Anatomie , Bd. 63, 1903, blz. 197). D. v. 
Beworteling van stekken. — Het is een bekende regel, dat aan stekken aan 
het boveneinde de knoppen uitloopen, terwijl aan het ondereinde wortels zich 
ontwikkelen. Men heeft dit dikwijls willen verklaren door eene polariteit aan te 
nemen of door de beweging van hypothetische speciale groeistoffen voor knoppen 
en wortels. T. H. Morgan stelt een eenvoudiger beginsel van verklaring op. 
Even als de bladeren en andere organen zijn ook de knoppen op een loot onderworpen 
aan een bepaalde periode. De onderste zijn de zwakste, daarop volgen allengs 
sterkere, terwijl dicht bij den top weer zwakkere voorkomen. Snijdt men nu dien 
top bij het snoeien af, dan zijn de hoogste knoppen, krachtens hun aanleg de 
