WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
53 
sterkste en groeien zij daarom het eerste uit. Verder is bekend dat de maxima 
der bedoelde periode voor verschillende organen en eigenschappen op een zelfde 
loot niet samenvallen. Morgan meent nu, dat men aan mag nemen dat de plaats 
der krachtigste wortelkiemen in een loot zeer dicht bij den voet van de loot ge- 
legen is en dat men daardoor de beworteling aan het ondereinde kan verklaren. 
In elk geval is het regeneratie-mechanisme hier een geheel ander dan dat, hetwelk 
bij amputatiën van lichaamsdeelen bij dieren werkzaam is. ( Phenomena of organic 
polariiy , Science Vol. XX, p. 742, Dec. 1904.) D. v. 
Vruchten van Podocarpus. — De roode vleezige arillus van Taxus , Podocarpus 
en andere Taxineeën pleegt als een tweede integument van den zaadknop te 
worden beschouwd, terwijl de Conifeeren overigens nog slechts een enkel zaad- 
hulsel hebben. Dit lichaam is bij Podocarpus niet hol, maar peervormig en draagt 
aan zijn top het zaad, dat niet recht is als bij Taxus, maar anatroop. Dit zaad 
heeft dan als eigenlijke zaadhuid het inwendig integument en daar binnen een 
groot kiemwit en een dunne kiem. Deze ligt met haar wortel naar het poortje 
gericht, dat zelf, blijkens het medegedeelde, op de grens van den arillus en 
het zaad gevonden wordt. Het is nu, bij vele soorten van het geslacht, zoowel 
in het wild als in onze kassen, een vrij gewoon verschijnsel dat het zaad nog 
aan den tak ontkiemt. Dan groeien wortel en bypocotyl naar buiten en de beide 
zaadlobben verlengen zich zóó, dat ook het pluimpje zich buiten het zaad kan 
ontplooien, ofschoon hun eigen toppen daarin besloten blijven. Is de lucht droog 
dan sterft de hoofd wortel en wordt door twee of meer bij wortels vervangen. 
Men kan dit kiemen op de plant beschouwen als een geval van viviparie, analoog 
aan dat van de mangrove of Rhizophora (f. e. lloyd. Torreya , Vol. 2 , N°. 8). D. v. 
Bryonia dioica. — Van de gewone heggerank komen te Munster in Westfalen 
een aantal ondersoorten voor, en wel allen in het wild in de nabijheid van den 
botanischen tuin, zoodat zij van daar uit schijnen ontsnapt te zijn. Men vindt 
er met smallere en met breedere bladlobben, met meer of minder diepe insnij- 
dingen tusschen de lobben, met meer geel- of meer roodachtig groene bloemen, 
enz. Ook grootere afwijkingen schijnen constant te kunnen zijn. Zoo is er b.v. 
een vorm die op de vrouwelijke planten van tijd tot tijd enkele mannelijke 
bloemen voortbrengt; doch deze vorm groeit bij Munster niet. Daarentegen wel 
een variëteit waarvan de laatste vrouwelijke bloemen in den herfst, in gering 
aantal, zonder bevruchting tot bessen kunnen uitgroeien. Naar het schijnt vindt 
men in deze bessen enkele malen ook kiembare zaden ; maar daar de insecten , 
die de Bryonia bestuiven, het stuifmeel dikwijls van ver verwijderde exemplaren 
halen , bestaat hieromtrent nog eenige twijfel. (G. bitter in Abh. Nat. Ver., 
Bremen, 1904, Bd. XVIII, Heft 1). 
Het zou van belang zijn na te gaan, of de heggerank ook in ons vaderland 
verschijnselen van polymorphie vertoont. 
D. V. 
