WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
59 
element is. Volgens baskerville is ’t een mengsel van minstens drie elementen, 
waaraan hij de namen Caroünium , Thorium en Berzelium geeft, met de ongeveere 
atoomgewichten 256; 220 en 212,5, in de veronderstelling dat allen kwadrivalent 
zijn. In de tabel is — in afwachting van nauwkeuriger onderzoek — het gewone 
thorium nog opgenomen, zooals het bij de analyse zijner mineralen gevonden 
wordt en met het atoomgewicht 232,5. ( Berl . Ber. 38, 7.) 
R. s. tj. M. 
Vervluchtiging van platina. — Bij proeven over den invloed van hooge 
temperaturen op bariumsulfaat, vonden hullett en duschak, dat de gebezigde 
platinaschaal, die 9,637 gram woog, na 4 uur verhitten op 1125°, in een 
elektrischen oven, 1,4 milligr. aan gewicht verloren had. 
Door proeven met gewoon platinablik en met zuiver platinadraad constateerden 
zij, dat genoemd metaal reeds bij verhitten aan de lucht tot 800° merkbaar 
vervluchtigt, terwijl bij analysen vaak tot 900° of nog hooger verhit wordt. 
De snelheid der vervluchtiging klimt met de temperatuur. In ’t luchtledig en 
in een zuurstofvrije atmosfeer vervluchtigt platina niet. 
H. en B. nemen aan dat er boven de 800° een vluchtig oxyde van ’t platina 
gevormd wordt, bij hoogere hittegraden bestendig, niet bestaanbaar bij lagere. 
Zulk een verbinding zou waarschijnlijk endothermisch zijn. 
Ook het spatten van gesmolten platina gedurende het bekoelen, zou te ver- 
klaren zijn door de vorming van zoodanig oxyde, dat in het gesmolten metaal oplost, 
doch bij het dalen der temperatuur onder ontwikkeling van zuurstof ontleed 
wordt. ( Chem . Centr.-Bl. 1905, I, 144.) 
r. s. TJ. M. 
PLA.NTKUN D E. 
Celkern van Oscillaria. — Deze verschilt, blijkens de onderzoekingen van 
E. w. OLIVE, in bouw niet wezenlijk van de kern der hoogere planten. De chro- 
matine-lichamen zijn kogel vormig of onregelmat ig van gedaante en liggen in een 
achromatisch plasma. Voor beide deelen kunnen dezelfde kleuringsmiddelen als 
bij de hoogere planten gebruikt worden. De kerndeeling geschiedt volgens het 
gewone proces van mitose, met rangschikking van het chromatine in een spireem. 
De overlangsche splijting der chromosomen is vooral bij Gloeocopsa duidelijk te 
zien. Deze soort en Nostoc hebben 8 chromosomen, terwijl dit cijfer bij de tal- 
rijke soorten van Oscillaria wisselt tusschen 16 (O. tenuis e. a.) en 32 (O, prin- 
ceps e. a.). Maar de chromosomen zelve zijn meer eenvoudig van bouw dan bij 
de hoogere planten , daar zij elk slechts uit een chromomeer bestaan en in het 
kluwenstadium niet tot zulke fijne draden uitgerekt worden. ( Beihefte zum botan. 
Cenlralblatt , Bd. XVIII. I, blz. 9.) D. V. 
