60 
W ET EN SCHA PP ELIJ K BIJ BLA D. 
Albinisme bij Sequoia sempervirens. — De Reuzendennen van Californië 
hebben het vermogen om, na omgehakt te zijn, uit hun stompen op te slaan. 
Die opslag vormt aanvankelijk een dicht kreupelhout, waaruit later enkele 
stammen krachtiger omhoog groeien. Zoo kan een leven van eenige duizenden 
van jaren door hetzelfde individu nog eens gedurende zulk een lang tijdsverloop 
herhaald worden. Volgens een bekende regel heeft die opslag groote neiging tot 
het voortbrengen van monstrositeiten en daaronder zijn fasciaties en albinisme 
de meest gewone. Fasciaties ziet men, evenals bij ons aan opslag van populieren 
en andere boomen , vrij algemeen. Van albinisme werden mij in Californië ver- 
schillende voorbeelden opgenoemd, doch zij zijn zeldzaam. Een aantal gevallen 
dezer monstrositeiten zijn onlangs door G. J. Beikce samengesteld. De albinistische 
takken zijn geheel wit en hebben zuiver witte bladeren; zij kunnen zich dus 
niet voeden en groeien 3 — 4 maal zoo traag als de naburige groene looten ; 
zelden worden zij hooger dan omstreeks 30 cM. Bijna altijd sterven zij in den 
eersten winter na haar ontstaan af, en slechts op zeer beschutte plaatsen komen 
oudere witte looten voor. Maai- onder den grond brengen deze albinisten knoppen 
voort, die weer tot witte takken uitgroeien en eenzelfde stamstomp draagt dus 
talrijke jaren achtereen die afwijking. Vermoedelijk is het albinisme erfelijk, 
door zaad van de groene takken, maar de duizendjarige reuzen zijn uit den aard 
der zaak geen geschikt materiaal voor proeven over erfelijkheid. ( Conirib . to Bi- 
°logy frovi ihe Hopkins Seaside Lab. Leland Stanford Univ , XXXIII), 
D. V. 
Enkelvoudig bietenzaad. — Wat men in den handel bietenzaad noemt, be- 
staat uit kluwens die 1 — 5 en soms meer zaden bevatten. Zij ontstaan uit kleine 
bloemgroepjes en hebben het nadeel , dat uit de korrels meerdere kiemen komen 
kunnen, waarvan dan de overtollige bij het dunnen moeten worden verwijderd. 
Kon men dus een variëteit krijgen met enkelvoudige korrels, dan zou dit een 
bepaald voordeel zijn Morphologisch genomen zijn er twee wegen om dit te be- 
reiken. Of men moet het aantal zaden per kluwen verminderen, maar dit gaat, 
zoover men uit de verspreiding der meer- en minder-zadige kluwens kan nagaan, 
gepaard met een verzwakking der zaden Of men moet. de kluwens laten dóór- 
groeien , zoodat in plaats van de eindbloem een takje ontstaat, dat dan zijde- 
lings enkelzadige vruchtjes draagt. Dit gaat, zoover de ervaring leert, vergezeld 
van een productie van krachtige zaden. Beide afwijkingen komen op bietenplanten 
zeer gewoon voor, en townsend en RITTüe hebben nu getracht , door wegsnijden 
van alle samengestelde kluwens, de enkelvoudige der tweede soort te isoleeren 
en met hun eigen stuifmeel te bevruchten De oogst is goed geslaagd, het uit- 
zaaien zal moeten leeren wat er mede bereikt is. Men verwacht minstens een 
ras te krijgen, dat aan zware enkelvoudige korrels rijker is dan het gewone 
suikerbietenzaad. (U. S. Dep. of Agric., Buil. N°. 73, Washington). i>. V. 
