WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
61 
Invloed der koude op zeewieren. — In de zoutmeren van Rumenië groeit 
een Volvocince, Dunaliella salina , niettegenstaande het zoutgehalte van het water 
daar zóó groot is, dat het specifiek gewicht 1.357 bedraagt, terwijl de tempe- 
ratuur tot 20° C. kan dalen zonder dat het water bevriest. De Dunalielia ver- 
draagt zulke lage temperatuur zeer goed ; ofschoon zij daarbij onbeweeglijk 
wordt; stijgt echter de warmte enkele graden, zoo herneemt zij hare zwermende 
beweging. Maanden lang kan zij onder wisselende, genoemden graad soms over- 
schrijdende koudegraden in leven blijven. Teodoresco, die dit waarnam, zag ook, 
dat in die koude zoutoplossingen de phototactische bewegingen nog onveranderd 
voortgaan ( Cpts . rendus , 20 Fevr. 1905.) 
D. V. 
Phanerogame parasieten met bladgroen bereiden zelven hun organisch voedsel , 
terwijl groenlooze dit niet doen. In verband daarmede vond G. J. peirce dat 
bij de eerste alleen het houtgedeelte der vaatbundels aan het gelijknamig 
weefsel der voedsterplant aansluit ( Viscum . , Phoradendron ), terwijl bij de laatste 
zoowel houtgedeelte als zeefbundel deze aansluiting vertoonen. ( Guscuta , Brurj- 
inansia, Rajjfesia). Zie Proceed. Calif. Aead. of Sc., 3e Ser. Bot., Vol. II, blz. 100. 
D. v. 
Bijen en bloemen. — Sedert andreae aangetoond heeft dat sommige insecten 
bij voorkeur door de kleuren en andere, meest kleinere soorten, bij voorkeur door 
de reuk naar de bloemen gelokt worden, moet de betrekking der bloemen tot 
de insecten voor elke soort afzonderlijk worden bestudeerd. Mej josephine wéry 
heeft dit voor de gewone honigbij gedaan en de bezoeken dezer diertjes nagegaan 
op kunstmatige bloemen zonder reuk en op natuurlijke doch van de kroon be- 
roofde bloemen. Door de aantallen der bezoeken op te schrijven kon zij de ver- 
houding van de aanlokkingskracht in cijfers uitdrukken en vond, dat de honingbij 
viermalen meer naar gekleurde dan naar kroonlooze bloemen vliegt. Stuifmeel , 
honig en reuk werken dus samen veel zwakker dan grootte en kleur. (Buil. 
Acad. rog. Belgique , Déc. 1904.1 
D. V. 
Flora der Faroe — In tegenstelling met de meeste geisoleerd liggende 
oceanische eilanden, is de flora van deze groep een zeer jonge. Gedurende den 
jongsten ijstijd toch waren deze eilanden geheel met ijs bedekt, en alles wat er 
nu groeit is na dien tijd ingevoerd. Warming heeft dezen invoer nauwkeurig geogra- 
phisch onderzocht. Verreweg het grootste deel der soorten is uit Groot-Brittannië af- 
komstig en met uitzondering van het vormenrijke geslacht Hieracium zijn er 
geen inheemsche plantensoorten; de van elders aangevoerde zijn dus tot nu toe 
