WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
69 
wone lluctueerende variabiliteit beschouwt de natuurkeus als de werkzame oor- 
zaak van dat ontstaan. De nieuwere meening stelt, dat een keus eerst kan 
plaats vinden tusschen voorhanden vormen, en dat de nieuwe vorm er dus eerst 
moet zijn, vóór de natuurkeus daarop kan gaan inwerken. De strijd voor het 
leven is een strijd tusschen soorten. En het is, volgens Morgan, ook niet juist 
om te beweren dat alleen de meest geschikte soorten zullen overwinnen en zich 
voortplanten, het is volgens hem natuurlijker om aan te nemen, dat de vol- 
doende geschikte soorten in leven zullen blijven. Ook deze opvatting verzacht de 
voorstelling van den natuurstrijd aanmerkelijk. 
De vraag , hoe soorten ontstaan , kan dan geheel afgescheiden worden van de 
vraag naar de algemeene evolutie in het planten- en dierenrijk. De natuurkeus 
snijdt voortdurend bepaalde takken, bepaalde lijnen van ontwikkeling af, en op 
die wijze bepaalt zij, in groote trekken, de overblijvende lijnen en dus de 
hoofdrichtingen van het evolutie-proces. Zoo blijft zij de groote beteekenis hou- 
den, die darwin aan haar gegeven heeft. Men kan nu aan de een of aan de 
andere vraag meer gewicht hechten. De verklaring van de hoofdrichtingen der 
evolutie en van de tallooze onmiskenbare en dikwijls uiterst prachtige gevallen 
van aanpassing der organismen aan hunne levenswijze vormt één gebied ; het 
heeft met de vraag hoe de enkelvoudige eigenschappen ontstaan, niets te maken 
en bepaalt zich tot de verklaring der zoo in het oogloopende opeenhoopiug van 
goed samenwerkende eigenschappen. Het andere gebied is zuiver experimenteel. 
Men kan elementaire soorten zien ontstaan, en de vraag moet beantwoord wor- 
den aan welke wetten dat verschijnsel gehoorzaamt. Eerst als die wetten ont- 
dekt zullen zijn, zullen de beide hoofd afdeelingen van het onderzoek weer met 
vrucht vereenigd kunnen worden. 
Morgan bestrijdt verder vooral hen, die het verschil tusschen de beide door 
hem vergeleken theorieën trachten te verkleinen of weg te cijferen , en wijst er 
op, dat, om het kort te zeggen, soorten uit andere soorten worden geboren of 
geschapen , maar niet langzamerhand gemaakt, zooals de selectie-leer aanneemt. 
d. v. 
De vruchten der Platanen zijn eigenlijk samengestelde vruchten; één, twee 
of drie bolvormige lichamen hangen aan een dunnen steel omlaag en kunnen in 
hun geheel afvallen. Bessey beschrijft hoe in Nebraska deze kogeltjes op den 
grond door den wind kunnen worden voortgerold en zoo de verspreiding der 
platanen bevorderen. Hij heeft in genoemden staat het zich uitbreiden der bos- 
schen over de prairieën nauwkeurig bestudeerd. Rondom het bosch ziet men, als 
de grond vochtig genoeg is, en geen vee of boschbranden de uitbreiding beletten, 
een breeden zoom van groote en veelal grootbladerige gewassen, die de taaie en 
moeilijk uit te roeien prairie-grassen overwoekeren en dooden. Maar in hun 
schaduw kunnen de zaden van de heesters en boomen , die de wind aanvoert, 
