70 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
ontkiemen en verder groeien, terwijl zij dit op de open prairie, tusschen de 
grassen, niet kunnen. De hooge kruiden worden dus op hunne beurt door de 
heesters en deze ten slotte door de boomen overgroeid en uitgeroeid. Zoo gaat 
de boschrand overal allengs vooruit, soms enkele voeten, soms dertig en meer 
meters per jaar , en worden ten slotte uitgebreide streken aan de bosschen toe- 
gevoegd. ( Nebraska University Studies , V, N°. 1, Jan. 1905). D. V. 
PHYSIOLOGIE. 
De slaap bij insecten werd door pictet bestudeerd , omdat bij deze dieren 
de instincten de grootste rol spelen, en omdat clatarède den slaap als eene 
functie van het instinct beschouwde. Hij vond dat ten eerste de winterslaap bij 
larven en rupsen niet door koude, maar door gebrek aan voedsel veroorzaakt 
wordt. Ten einde bij het begin van den winter door het vruchteloos opzoeken 
van voedsel geen krachten te verspelen, geraken de larven door overgeërfde 
doelmatige gewoonte in een toestand van onbewegelijkheid ; ook in een verwarmde 
kamer slapen rupsen toch op den bepaalden tijd in. Wanneer rupsen van een 
bepaalde soort een maand te vroeg zijn uitgekropen, dan slapen zij ook een 
maand vroeger in, omdat het instinct hun slechts een bepaalden tijdsduur van 
voedselzoeken inprentte. Onvoorziene, zelfs strenge koude in het voorjaar doet 
niet opnieuw inslapen, omdat de overgeërfde ervaring, het instinct, weet, dat 
de stoornis slechts van voorbijgaanden aard kan zijn. Ook bij de imagovormen 
is de noodzakelijkheid om het gebrek aan voedsel te doorstaan de oorzaak van 
den winterslaap. 
Ook voor den slaap overdag en voor den slaap ’s nachts is , zooals proeven 
aantoonen, een bij het dier aanwezig instinct de oorzaak, en niet vermoeienis 
of het licht. Reeds lang vóór zonsondergang gaan de ’s nachts slapende dieren 
slapen om eerst lang na zonsopgang te ontwaken , en omgekeerd. Zoowel voor 
dag- als voor nachtslapers is de duur van den slaap achttien uren, zoodat zij 
een achturigen arbeidsdag hebben. Hieraan wordt, onafhankelijk van de uitwen- 
dige invloeden, onder alle omstandigheden vastgehouden. ( Arch . de ysychol . , III, 
1904). a. s. 
De invloed van het zenuwstelsel op regeneratie werd verder door goldstein 
nagegaan aan larven van Triton taeniatus van 30 millimeter, waarbij het rugge- 
rnerg verwoest werd en de rechter achterpoot geamputeerd. Hoewel de achterste 
lichaamshelft aanvankelijk verlamd was, zonder reflexen bij sensibele prikkeling 
te vertoonen , ontwikkelde zich toch binnen 21 dagen een nieuwe voet met vijf 
goedgevormde teenen uit de amputatiestomp. Microscopisch bleek dat het rugge- 
merg volkomen verwoest was, en dat een nerveuse verbinding tusschen extremi- 
teit en ruggemerg geheel ontbrak. Hieruit zou volgen, dat in vroege embryonale 
