WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 
79 
komen; de vingers zijn derhalve geen bijzondere bron van electriciteit en het 
dierlijke magnetisme, waarvoor het een fraaie bijdrage zou zijn. mag buiten 
spel blijven. ( Neurol . Centralbl. , 1905, 7, 290.) a s. 
De invloed van het zenuwstelsel op de embryonale ontwikkeling werd door 
goldstein, in vervolg op proefnemingen van schaper, nagegaan. Hij spleet door 
een horizontale snede larven van Rana esculenta van o millimeter lengte in een 
dorsaalgedeelte , omvattende kleine hersenen, ruggemerg en chorda dorsalis , en 
in een ventraalgedeelte , omvattende dojermassa en darm. Deze gedeelten bleven 
tot vijf dagen in leven ; zoowel de dorsale als de ventrale stukken vertoonden 
bewegingen en gingen in die vijf dagen in ontwikkeling vooruit. Hieruit zou 
volgen, dat de motiliteit in den eersten embryonalen tijd niet gebonden is aan 
nerveuse geleiding van uit het centrale zenuwstelsel en dat normale ontwikke- 
ling zelfs mogelijk zou zijn bij volledig uitschakelen van ruggemerg en hersenen. 
( Arch . f. Ent wiek. mechanik d. Organ ., XVIII, 1904.) A. S. 
De werking van Röntgen- en radiumstralen op inwendige organen en op 
het geheele dierlijke organisme werd door seldin nagegaan; hij bevond dat 
door meer of minder intensieve Röntgen- of radiumbestraling kleine dieren 
(muizen) te gronde gaan. Hoe jonger en kleiner, des te vatbaarder zij zijn. Vóór 
den dood vertoonen zij vooral cerebrale verschijnselen. Grootere dieren — cavia’s — 
vertoonen eerst bij veel intensievere bestraling aandoeningen. Bij meerder en 
minder sterke bestraling van de testes, ontstaan daarin atrophie en degenera- 
tieve processen, in de eerste plaats van het specifieke kanaaltjes-epitheel en 
dientengevolge nekrospermie en azoospermie en wel onder invloed van radium- 
stralen bij veel geringere expositie dan van Röntgenstralen. Ook bij verschillende 
experimentatoren, die langen tijd met X-stralen werkten, is steriliteit met oligo-, 
nekro- en azoospermie waargenomen (Archives of the Roentgen-rays , 1905). Na on- 
geveer gelijke Röntgen- en radiumbestraling der leverstreek waren, noch makro- 
skopisch, duidelijke veranderingen in ile lever te vinden. ( Fortschr . a. d. 6’. d. 
Röntgenslrahlen , 1904, VII, 6, 322.) a. s 
DIERKUNDE. 
De invloed van het voedsel op de lengte van het darmkanaal bij kikvorsch- 
larven. — emile young heelt proeven genomen met de larven van Rana esculenta. 
Hij gaf ze verschillende soorten van voedsel. Bij elk dieet verlengt zich het darm- 
kanaal snel, totdat de achterpooten voor den dag komen, dan wordt het iets 
kbrter, totdat de achterpooten geheel ontwikkeld zijn en daarna wordt het nog 
weer iets langer. Yan het oogenblik af dat de voorpooten verschijnen, trekt het 
darmkanaal zich steeds meer samen. 
