W ET EN SC H A l’PELIJK BIJBLAD. 
83 
Naar aanleiding dezer mcdedeeling herinnert hugo ditz aan de zijne in 
de Chem.-Zeit ., (1901, 25, 111) volgens welke de ontkleuring van de blauwe 
oplossing van kobaltoxydule in zeer sterke kalioplossing door ether alleen dan 
plaats grijpt als deze onzuiver is. Opmerking verdient, dat die ontkleuring (onder 
afscheiding van een bruin neerslag) snel geschiedt met waterstofperoxyde in ether , 
langzaam daarentegen met een oplossing daarvan in water. ( Berl . Ber., 38, 774 
en 1409). r. s. tj. m. 
Nieuwe bereiding van stikstofwaterstofzuur. — Men kent verschillende metho- 
den ter bereiding van genoemd zuur uit anorganische hydrazine-derivaten , doch 
de oxydatie van deze geschiedt steeds door stollen, die eveneens stikstof bevatten. 
Zoo door: HNO s , HN0 2 , KN0 2 , NCI 3 , enz. 
a. w. browne bedient zich nu met goeden uitslag van waterstofperoxyde en 
dus van een N-vrije verbinding. Hydrazinesulfaat in water opgelost wordt met 
zwavelzuur aangezuurd en in een retort, na bijvoeging van H 2 0„, zoolang zacht 
verhit totdat het water meerendeels overgedistilleerd is. De beste uitkomst werd 
verkregen door op 0,5 gram hydrazinesulfaat, opgelost in 40 cM 3 . water, 10 cM 3 . 
sterk zwavelzuur te nemen en 10 cM 3 . eener waterstofperoxyde-oplossing van 3 
pet. Tegen het einde der reactie worden dan nog 5 cM 3 . water en 5 cM 3 . der 
waterrtofperoxyde-oplossing toegevoegd, om zeker te zijn dat alle stikstofwater- 
stofzuur is overgegaan. 
Aangenomen dat de reactie aldus verloopt: 
3 N 2 H 4 , H 2 S0 4 + 5 H 2 0 2 = 2 HN, + 8 H 2 S0 4 + 10 H 2 0, 
wat de eenvoudigste voorstelling is , dan verkrijgt men op geschetste wijze 28 pet. 
van de theoretisch mogelijke hoeveelheid. 
Het verkregen stikstofwaterstofzuur bezat den bekenden onverdraaglijken, hoofd- 
pijnveroorzakenden stank en het daaruit verkregen zilverzout (A g N 3 ) was oplos- 
baar in verdund salpeterzuur, explodeerde heftig als het droog op een heete 
ijzeren plaat geworpen werd en gaf met water bevochtigd met ijzerchloriede de 
bekende roodkleuring, die met 2 / 4 norm. zoutzuur weer verdwijnt. {Berl. Ber. 38, 
1825.) R. s. TJ. M. 
PLANTKUN D E. 
Cultuur van Alpenplanten. — henri correvon, de directeur van den alpen- 
tuin nabij Genève, heeft proeven genomen met het kweeken van alpenplanten in 
veenmos, zonder toevoeging van eenige grondsoort. In gewone schotels van 
20 c.M. diameter en 10 c.M, diep wordt levend of dood Sphagnum gebracht en 
daarin de planten , na verwijderen van de aarde van de wortels, geplaatst. Men 
houdt het Sphagnum zeer nat, doch plaatst de schotels zóó op steenen dat alle 
overtollige water steeds gemakkelijk kan afvloeien. In den feilen '-.onneschijn 
