86 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
zijn. Het is merkwaardig, dat albino-vormen korter dan normaal in het poppen- 
stadium verblijven en dat de melanistische vormen juist langer pop blijven. Hij 
tweeslachtige vormen heeft een slechte voeding tengevolge, dat er achterlijke 
mannetjes ontstaan, als wijfjes gekleurd, terwijl bij een overvloedig voedsel 
bijzonder flinke wijfjes geboren worden, die als mannetjes gekleurd zijn. [Arch. Sc. 
Phys. Nat., XVIII, 1904.) H. C. R. 
Vivipariteit bij Eumesostominen . — e. sekera beschrijft en onderzoekt 
de beteekenis van het ter wereld brengen van levende jongen , dat waargenomen 
is bij Mesostoma Ehrenbergi , M. lingua e.a. De jongen, die uit zomer-eieren komen, 
breken door het lichaam van de moeder op een gemakkelijk geneesbare plaats. 
De levenskracht der moeder is niets verminderd , zij brengt later overblijvende 
eieren voort. Deze zomer-dieren produceeren in den regel geen zomer-eieren. De 
schrijver beschouwt .de vorming van zomer-eieren , gepaard aan het ter wereld 
brengen van levende jongen, als een verschijnsel dat parallel gaat met onge- 
slachtelijke voortplanting door middel van deeling, gelijk dit waargenomen wordt bij 
de Stenostomidae en Microstomidae, en waardoor een zeer snelle en overvloedige 
vermenigvuldiging van individuen bereikt wordt. [Zool. Anzeiger , XXVII, 1904.) 
h. c. R. 
Beweging en reacties van Amoeben. — ir. s. jennings is er in geslaagd, 
nauwkeurig de bewegingen na te gaan van de buitenste laag van Amoeba 
verrucosa en andere, door vreemde deeltjes zich te laten vasthechten aan de 
oppervlakte dezer amoeben. De bewegingen van deze deeltjes doen zien, dat de 
amoeben een rollende beweging maken, zooals reeds in 1858 werd verondersteld 
door lachmann en in 1863 door wallich. Een enkel partikeltje werd geobser- 
veerd terwijl het verscheidene keeren rondom de cel draaide. Het is niet alleen 
een dunne buitenste laag, die zich voortbeweegt, integendeel de geheele amoebe, 
behalve dat deel, dat in aanraking is met het substraat, vloeit vooruit in een 
enkelen stroom. 
Merkwaardig genoeg is er geen teruggaande strooming bij een zich voortbe- 
wegende amoebe. In een vrij pseudopodium bewegen zich alle deelen naar bui- 
ten, nieuwe gedeelten van de oppervlakte van het lichaam komen voortdurend 
naar de oppervlakte van het pseudopodium. De veronderstelling, dat de bewe- 
gingen der amoeben gelijken op die van een vloeibare massa die zich beweegt 
tengevolge van een lokale verandering der oppervlaktespanning , gaat dus niet 
langer op. De werkelijke bewegingen der amoeben gelijken tot in bijzonderheden 
op de bewegingen van een droppel vloeistof, die slechts aan een zijde van het 
substraat aanhangt. Een zuiver physische verklaring is niet voldoende en gaat 
in ’t geheel niet op, wanneer wij gevallen beschouwen van een amoebe, die 
vijftien minuten lang een bolvormige cyste van Euglena achtervolgde. Een amoebe 
