92 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Wilh. sziGETi heeft een soortgelijke werking waargenomen aan letters, ge- 
schreven met inkt die vrij zuur (HC1) bevatte. Legt men op zulk een schrift, 
nadat het droog geworden is, onbeschreven papier en stelt het aan een geringen 
druk bloot door het in een eopieërpers of in een boek te leggen, dan kan men, 
reeds na 5 minuten , door verwarming van het onbeschreven blad daarop de 
letters te voorschijn roepen, natuurlijk in spiegelbeeld van het oorspronkelijke. 
Vóór de verwarming is op het papier niets te zien. Ook kan men de letters niet 
zichtbaar maken door bevochtiging met reagentia; alleen door verwarming. 
Vaak lukt het op de binnenzijde van couverten op deze manier enkele woorden 
zichtbaar te maken, waaruit blijkt dat enkel aanraking, geen bepaalde druk 
voor dit verschijnsel noodig is. Het onzichtbare schrift is duurzaam, men kan 
het zelfs na langen tijd ontwikkelen. Inkt, die geen vrij zuur bevat, is voor de 
proef onbruikbaar. ( Chem . Zeit , , 1905, Nr. 51). 
R. s. TJ. M. 
Nieuwe synthese van zuringzuur. — Gelijk moissan vroeger vond, werken 
volkomen droog kooldioxyde en kaliumhydruur tusschen — 85° en + 54° niet op 
elkaar in , terwijl zij boven laatstgenoemde temperatuur kaliumformiaat vormen. 
Thans bleek hem, dat wanneer men het kaliumhydruur eerst op 80° verhit 
en daarop er droog kooldioxyde overheen leidt, er onder ontwikkeling van veel 
warmte een mengsel ontstaat van kaliumformiaat en — oxalaat. 
Met natriumhydruur werden gelijke uitkomsten verkregen. ( Compt . liend. 140, 
1209.) 
R. S. TJ. M. 
Orotzuur, een nieuw bestanddeel van melk. — g. biscaro en e. belloni 
werden door fijne kristallen , die zij uit de moerloogen bij de afzondering van 
melksuiker verkregen, op een nieuw bestanddeel van melk opmerkzaam, dat zij 
naar 6(t6q (wei) orotzuur noemen. 
Men verkrijgt dit organisch zuur, dat normaal bestanddeel is en volstrekt niet 
alleen in sporen in melk voorkomt, door 4 — 5 droppels leb per liter aan de tot 35° 
verhitte melk toe te voegen en door linnen te filtreeren. Het filtraat wordt na 
bijvoeging van eenige droppels azijnzuur opgekookt, door papier gezeefd en van 
de stolling bevrijd, met soda bijna geneutraliseerd, na bijvoeging van krijt op 
nieuw gefiltreerd en met basisch loodacetaat gepraecipiteerd. Het neerslag, dat 
het nieuwe zuur bevat, wordt gewasschen , in water verdeeld en door H 2 S ont- 
leed. ’t Filtraat van zwavellood wordt op ’t waterbad tot droog verdampt, in 
weinig water weer opgelost, over dierlijke kool gefiltreerd, met bijt. kali bijna 
geneutraliseerd en tot indroging weggezet. De kristallijne rest laat men, ter 
bevrijding van chlorieden, 48 uur lang onder alcohol van 55 pet. staan, nog- 
