94 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
ratuur gedurende den winter over het algemeen tusschen 15 — 20° C. blijft, en 
de noodige voorzorgen voor het bereiden van den mest gebruikt worden. Men 
kiest bij voorkeur verschen paardemest, liefst met weinig stroo. Mest met 
houten krullen of zaagsel vermengd , heeft meer tijd voor de gisting noodig. 
Evenzoo vertraagt te veel stroo het proces. Op een beschutte plaats wordt de 
mest in een laag van een meter of iets meer los opgestapeld en voor regen be- 
veiligd. Eiken tweeden of derden dag wordt de mest omgewerkt, ten einde een 
regelmatige gisting en zelfverwarming te bevorderen en vooral ten einde tegen 
oververwarming te waken. Deze laatste verraadt zich door het inwendig wit 
worden der massa. Eveneens waakt men tegen te sterke verdamping, zoodat 
toevoeging van water onnoodig blijft. Na omstreeks 14 dagen is het proces van 
gisting zoo zeer door de geheele massa gedrongen en zoover gevorderd, dat zij 
voor het gebruik gereed is. De temperatuur moet dan in het inwendige bijna 
40° C. zijn. In de bakken, of op de planken, wordt nu de mest zoo vast mogelijk 
ineengedrukt en desnoods gestampt, terwijl er liefst geen aarde of grond aan 
toegevoegd wordt. In goed pakkende lagen wordt opgehoopt, tot een dikte van 
30 — 40 c.M. , terwijl een omstreeks even hooge open ruimte er boven moet 
blijven, wanneer men de culturen op planken boven elkander aanbrengt. De 
champignon-broed wordt nu in stukjes van omstreeks 5 c.M. gesneden en in 
gaten in de bedding gebracht, waarna de gaten goed aangevuld en toegedekt 
worden, liet duurt dan meestal 4 — 6 weken voor men de champignons uit de 
laag ziet uitkomen; daarna duurt de oogst meest enkele maanden, totdat het 
gistingsproces afgeloopen en de mest dus uitgeput is en verkoelt. (. Agricult . 
Experim. Station Cornell Vniv., Buil. 22 7, March 1905). 
D. V. 
Geotropie. — Ofschoon sachs reeds gevonden had, dat de zwaartekracht haar 
oprichtende werking op stengels het sterkst doet gevoelen, wanneer deze horizon- 
taal liggen, terwijl vertikaal afwaarts gerichte stengels zoo goed als niet rea- 
geeren , is dit resultaat later in twijfel getrokken en heeft men gemeend, dat 
een hoek van 45° onder de horizontale, een gunstige stand voor de geotropische 
reactie zou zijn. Julia anna haynes heeft dit nader onderzocht en aangetoond, 
dat de meening van sachs de juiste, die van CZAPEK daarentegen onjuist is. 
Hare proeven zijn volgens twee methoden genomen. Sommige stengels werden 
onder een hoek van 90° of 135° met de verticaal geplaatst, totdat zij een eerste 
begin van beweging toonden en daarna in een klinostaat, vrij van de een- 
zijdige werking der zwaartekracht, nader onderzocht. Die, welke horizontaal 
geplaatst geweest waren, kromden zich het sterkst. In andere proeven werden 
potplanten in een groot rek geplaatst, dat zóó omgedraaid kon worden, «lat nu 
eens de zwaartekracht bij horizontalen stand van de eene zijde, dan weer bij 
