JAMES PRESCOTT JOULE. 
DOOR 
Dr J NIEUWENHUYZEN KRUSEMAN 
Voor weinigen van de lezers van het Album der Natuur zal de man , 
wiens beeldtenis vóór dit nummer geplaatst is, een vreemde zijn. 
Al hebben zij de meeste namen vergeten van die ontdekkers van 
natuurwetten , van die bepalers van physische constanten , van die 
opstellers van theoriën , namen , met welke in hun schooljaren het 
leerboek der natuurkunde wel wat al te kwistig scheen , Joule her- 
inneren zij zich nog. Hij behoorde niet tot de » moeielijken” , die ons 
het leven wel eens zuur maakten , zooals regnault met zijn haar- 
klovende bepalingen van dampspanningen en uitzettings-coëfficienten , 
of ohm , wiens wet expresselijk scheen uitgedacht te zijn om toegepast 
te worden in lastige vraagstukken met achter en naast elkander staande 
elementen. Joule, de man van het mechanische warmte-sequivalent , 
was niet zoo wanhopig lastig. Het was , na de hoofdbrekende eerste 
kapittels der warmteleer , zelfs een soort van verademing in een op- 
stel of mondeling het verhaal te mogen doen , hoe hij tot zijn ar- 
beidswaarde kwam: » Hij nam een bak met water, enz. enz.” Niet 
waar, het was haast zoo eenvoudig, dat wij ons afvroegen, hoe het 
mogelijk was, dat iemand met zulk een eenvoudige en naar onzen 
smaak weinig schitterende proef, zijn naam kon vereeuwigen. 
Later hebben wij leeren inzien , dat aan bijna alle groote , de weten- 
schap hervormende , ontdekkingen dat karakter van eenvoud eigen is ; 
de ontdekking nu van de waarheid , dat warmte arbeidsvermogen is 
en een mechanisch sequivalent heeft, behoort tot die overwinningen 
4 
