14 
EENHEID VAN TIJD. 
Invloed op de besluiten van het congres , althans wat de spoor- 
wegen aangaat , werd ongetwijfeld uitgeoefend door de vergadering 
der Amerikaansche spoorwegbesturen , die gelijktijdig te Philadelphia 
plaats had, en aan het congres berichtte, dat de hervorming in tijd- 
aanwijzing op de Amerikaansche spoorwegen tot stand gekomen en 
zóó geslaagd was, dat elk voorstel tot wijziging doelloos mocht ge- 
acht worden. Wat toch was geschied? Onderhandelingen hadden het 
zoover gebracht, dat in October 1884 voor bijna alle spoorlijnen dienst- 
regelingen werden ingevoerd volgens den tijd van meridianen , die 
slechts volle uren van elkander en van den tijd van Greenwich — 
4 , 5 , 6 , 7 en 8 uren vroeger dan te Greenwich — verschilden. 
Deze vijf standaardtijden , achtereenvolgens : Intercoloniale tijd , Eastern 
tijd , Central tijd , Mountain tijd en Pacific tijd genoemd , kwamen 
Fig. 2. Fig. 3. 
overeen met dien van 60°, 75°, 90°, 105°, en 120° Wester lengte 
van Greenwich. Daar men kort daarop den Intercolonialen tijd liet ver- 
vallen en verving door den Eastern tijd , heeft men slechts vier 
standaardtijden, die spoedig door de steden én staten overgenomen, 
thans genoegzaam in de gansche Unie en Canada als algemeene tijden 
gelden. Bij het bepalen der grenzen dier tijden heeft men natuurlijk 
rekening gehouden met plaatselijke toestanden , loop der rivieren enz. 
Een andere gewichtige stap werd gedaan door het stelsel van 24 uren 
in te voeren , dat , zooals wij zagen , reeds op het Congres te Rome 
besproken was. Aanvankelijk bij wijze van proef in den zomer van 
1886 op de Canadian Pacific ingevoerd, won het met den dag veld. 
De Staat New- York voerde het in 1888 officieel in. Vele uurwerken 
op de Amerikaansche spoorwegen zijn dan ook van wijzerplaten voor- 
zien, zooals fig. 2 aangeeft. De inwendige cijfers geven de dag-, de 
