12 
EENHEID VAN TIJD. 
uurtelling. Alleen voor Nieuw-Zeeland , met een groot gedeelte van 
den Grooten Oceaan , zal het tijdstip der verandering ongunstig zijn. 
Breekt dat tijdstip der volstrekte eenheid van tijd over de geheele 
wereld aan , dan zullen de telegrammen van Kopenhagen op zekeren 
dag des middags om 12 uur verzonden niet meer b. v. te Rotterdam 
dienzelfden dag te 1 1 uur 34 min. voormiddags ontvangen worden ; 
of een telegram , den 9 Juli om 4 uur namiddags uit Seriphos naar 
Rotterdam verzonden, daar dienzelfden datum om 10 uur 15 min. 
voormiddags aankomen , maar onmiddellijk het ware verschil in op- 
gave en ontvangst afgelezen kunnen worden. Dan zal een telegram , 
Woensdagmorgen om 1 uur 55 min. te Simla opgegeven en Dinsdag- 
avond ten 11 uur 47 min. te Londen ontvangen, den telegrafist niet 
meer de verzuchting doen slaken: »Dit telegram moet morgen op- 
gegeven zijn”. 
Ook met het oog op wetenschappelijke waarnemingen zou het zeer 
gewenscht zijn , zoo men besluiten kon tot invoering van een wereld- 
tijd. Op de wenschelijkheid hiervan wees reeds de onsterfelijke gauss. 
III 
Zal deze wereldtijd binnenkort ingevoerd worden ? Zijn er reeds 
stappen gedaan om daartoe te geraken ? Deze twee vragen wenschen 
wij thans te behandelen ; door met de laatste te beginnen , zullen 
wij van zelf geleid worden tot het beantwoorden der eerste. 
Nog niet lang geleden waren in Amerika bij de spoorwegen niet 
minder dan vijf en zeventig tijden in gebruik, die, al verschilden- 
zij ook soms enkele minuten onderling , toch tot vele klachten aan- 
leiding gaven. Sandford Fleming, hoofdingenieur van den Pacific- 
Railway, opperde in 1879 het eerst het denkbeeld, om, uitgaande 
van den meridiaan door de Straat van Behring , de oppervlakte der aarde 
in 24 deelen elk van 15° lengte te verdeelen , en voor elk dier deelen 
of zonen een zelfden tijd, die onderling een uur zouden verschillen, 
aan te nemen. De opvolgende zonetijden wilde hij door opvolgende 
letters van het alphabet onderscheiden. Door dit voorstel werd het 
verband tusschen het uur van den dag en den stand der zon slechts 
weinig verbroken. Zijn plan vond weerklank ook buiten zijn vaderland. 
Het eerst besproken op het Aardrijkskundig congres te Venetië in 
1881, kwam het vraagstuk van eenheid van tijd vooral te Rome in 
