78 
DE ALCHYMIST DER NEGENTIENDE EEUW. 
der zaak eischt steeds krachtiger eene spoedige beslissing! Waarlijk, 
hier is elk langer uitstel gevaarlijk. 
In 1842 heeft tiffereau zijne taak als alchymist aangevangen. 
Hij bestudeert in Mexico en in Californie de ligging der kostbare 
ertsen, zet zich in den kring der mijnwerkers neder, om van hen 
wijsheid op te doen en hoort hen spreken over het groeien der ertsen , 
tracht aldus uit eigen oogen te zien en ondertusschen van de kennis 
van anderen voordeel te trekken. Om niet misleid te worden zorgt 
hij er voor, dat het eigenlijk doel van zijne reis een geheim blijft 
en doet hij het voorkomen , alsof de toepassing van de nieuwe kunst 
der daguerréotypie hem naar de Nieuwe Wereld heeft gelokt. Zijne 
inzichten worden langzamerhand helderder ; de weg , die hem tot het 
gewenschte doel leiden zal, teekent zich hoe langer hoe duidelijker 
voor zijn oog af ; na vijf jaren zoekens slaagt hij er in eenige grammen 
volkomen zuiver goud te maken. Deze grammen goud zijn nu reeds 
bijna vijftig jaren achtereen zijne lust en verkwikking , zijn steun en 
troost geweest, het laatste misschien nog meer dan het eerste. De 
tengevolge van de tijdsomstandigheden moeielijke reis van het binnen- 
land van Mexico naar Frankrijk was toch slechts een voorbode van 
de bezwaren , waarmede hij tot op den huidigen dag te worstelen 
zou hebben. 
Tot de proeven , waarbij goud zou zijn ontstaan , behooren o. a. de 
volgende. Fijn verdeeld zilver werd in salpeterzuur van eene bepaalde 
sterkte niet geheel opgelost , wanneer dit zuur te voren aan de be- 
straling van krachtig zonlicht was blootgesteld gew T eest ; er bleef een 
weinig van een bruin bezinksel achter, dat in salpeterzuur niet op- 
gelost werd. Hetzelfde was het geval, wanneer in plaats van zilver 
eene legeering van 9 deelen zilver en 1 deel koper genomen werd. 
Hoe langer de proef duurde, des te meer ontstond er van het bruine 
bezinksel, dat de eigenschappen van goud bezat. Bij eene enkele proef, 
te Guadalajara genomen , zou de legeering van zilver en koper niet 
gedeeltelijk, maar zelfs geheel in goud veranderd zijn. Verscheiden 
malen gelukte deze proef in Mexico; in 1854 moest de schrijver 
echter aan zijne mededeeling aan de Académie des Sciences toevoegen , 
dat hij in Frankrijk bij de bewerking van groote hoeveelheden van 
de legeering minder gelukkig was geweest. 
Daarentegen zouden de proeven ook een gunstigen afloop hebben 
gehad , wanneer legeeringen van koper en zilver (hierbij wordt mede- 
gedeeld , dat de legeeringen uit zuivere metalen waren vervaardigd) 
