EEN EN ANDER OVER WOLKEN. 
101 
vraag zal vooral gedaan worden door hen , die in de wolken 
iets voltooids meenen te moeten zien. Dove geeft in de uitkomsten 
zijner meteorologische onderzoekingen hierop het volgende antwoord : 
Wolken denkt men zich gewoonlijk als een soort van magazijn , 
waarin al onze naar beneden vallende regen , sneeuw en hagel worden 
geprepareerd. Wie echter een wolk aanziet voor iets met bepaalde 
vormen , moet maar eens trachten , haar in een camera obscura af 
te teekenen , of als hij uit de wolken gedaanten van dieren en men- 
schen kan maken, dan moet hij er maar eens op letten, hoe dikwijls 
hij, evenals polonius, zjjne vergelijking moet veranderen. De besten- 
digheid is slechts schijnbaar : een wolk bestaat slechts , al ontstaande 
en vergaande , zij is geen product , maar een proces. Een wolk is 
een fijne regen. Maar vraagt men, al is zij ook nog zoo fijn, waarom 
valt zij dan niet naar beneden? Wie zegt u dan, dat de bestanddeelen 
der wolken inderdaad niet neerdalen ; zij worden echter weder op- 
gelost, als zij in de verwarmde onderste luchtlagen zijn gekomen. 1 
Bovendien moet echter ook wel degelijk in aanmerking genomen 
worden , dat de ijsnaaldjes of wolkendruppeltjes een uiterst gering 
gewicht ten opzichte van hunne oppervlakte hebben en de wrijving 
der luchtdeeltjes aan hun val weerstand biedt. 2 
Van het grillig spel der wolken weet ieder mee te spreken, die 
zich de wandeling langs een eenzamen weg heeft trachten te verkorten 
door den blik omhoog te slaan. 
Wenu Gottheit Camarupa, hoch and hehr, 
Durch Lüfte schwankend , wandelt leicht und sckwer, 
Des Schleiers Falten sammelt, sich zerstreut, 
Ara Wechsel der Gestalten sieh erfreut, 
Jetzt starr sich halt , dan schwindet wie ein Tvaum , 
Da staunen wir und trau’n dem Auge kaum. 
Nun regt sich kühn des eignen Bildes Kraft, 
Die Unbestimmtes zu Bestimraten schafft; 
Da droht ein Leu, dort wogt ein Elephant, 
Kameeles Hals zum Drachen umgewandt; 
Ein Heer zieht an , doch triumphirt es nicht ; 
Da es die Macht am steilen Felsen bricht, 
Der treueste Wolkenbote selbst zerstiebt , 
Eh er die Fern’ erreicht, wohin man liebt. 
1 Dr. HERMANN J. KLEIN, Allgemeine Witter uvgs kunde nach dem gegenwdrtigen 
Standpvnkte der meteorologischen Wissenschaft , Leipzig en Praag, 1884, S. 115. 
3 Dr. J. HANN, dr. F. VON HOCHSTETTER en dr. A. POKORNY , Allgemeine Erdkunde , 
Praag, 1881, S. 108. 
