KEN EN ANDER OVER WOLKEN. 
107 
(patlio-cumulus) , 6° vvindwolk (fracto- cumulus) , en 7° berg vormige 
wolk ( cumulus ) — uitvoerig te bespreken. Aan liet streven der her- 
vormers mag uit den aard der zaak een woord van lof niet onthouden 
worden , doch de uitvoering hunner denkbeelden heeft tot zulk een 
onbeschrijfelijke naamsverwarring aanleiding gegeven , dat zelfs erkende 
wolkenkundigen daardoor somtijds het spoor bijster worden. Daarom 
moet hulde gebracht worden aan abercromby en hildebrandsson 1 2 , 
die met al hunne kracht er naar hebben gestreefd en nog streven 
om uniforme benamingen in te voeren. Zij hebben de vier hoofdtypen 
van howard behouden , maar daarnevens nog verscheidene combinaties 
ingevoerd. Een kort overzicht van deze wolkenindeeling heeft prof. 
hildebrandsson gegeven op het reeds genoemde Parijsche meteorolo- 
gische congres , waarvan men in het Meteorologische Zeitschrift 2 verslag 
gegeven vindt. 
Toen wij de cirri behandelden , brachten wij daarbij tevens de hoogte 
ter sprake , waarop deze ijswolken voorkomen. Ook cirro-cumuli worden 
somtijds op 3000 M. hoogte gevonden, daarentegen schijnt dat bij 
de graatvormige cirrus-strepen nooit het geval te zijn. Op veel ge- 
ringer afstand van de aarde zweven de cumulus-achtige wolken ; op 
verschillende dagen is hare hoogte ook zeer ongelijk. Krmtz vond ze 
tusschen 1000 en 2000 M. en is van gevoelen, dat bij het geringste 
aantal der aan den hemel zichtbare cumuli hare hoogte het aanzien- 
iy kst is. De bepaling van de hoogte der wolkenvormen is nog altijd 
een van die vraagstukken , aan de oplossing waarvan de meteorologen 
wel ijverig arbeiden , maar waarbij zij nog tot geen voldoende resul- 
taten zijn gekomen. In het Meteorologische Zeitschrift vindt men daar- 
omtrent dan ook herhaaldelijk bijdragen , waarvan die van prestel 
(1873) en van ekholm en hagström (1887 en 1888) het uitvoerigst 
zijn. Ook in den jaargang 1889 van dit tijdschrift worden weder 
eenige nieuwe methoden aan de hand gedaan. Daar beschrijft friedricti 
roth uit Buxtehude 3 de wijze , waarop hij te werk ging om uit den 
1 ABERCROMBY, »üu the idenlity of cloudforms all over the world and ‘on the 
geneva! piïnciples by which their indicatious must be read 5 ’ ( Quarterly Journal of the 
Royal Meteor. Soc. , 1887, pag. 140 — 146.) 
ABERCROMBY , »Suggestions for an international uomenclature of clouds” (id. pag. 
148—150). 
HILDEBRANDSSON , »Remarks coucerning the nomenclature of clouds for ordinary use”. 
2 December-nummer van 1889, S. 441 enz. 
3 S. 479. 
