HET TIN VOORHEEN EN THANS. 
127 
vrijd en met ijzeren lepels in de vormen gebracht, waarin zij tot de 
zoogenoemde tinschuitjes bekoelen. Een oven levert per nacht 50 — 60 
dergelijke schuitjes, die elk 33 kilo wegen. Om de drie dagen 
wordt één nacht gerust, en de afgekoelde oven over dag nagezien 
en zoo noodig hersteld. Is de voorraad erts verbruikt , dan worden 
de nog tinhoudende slakken stukgeslagen en eenige keeren overge- 
smolten. 
Men rekent dat men 7 kilo houtskool verbruikt op 10 kilo erts, 
en dat men uit het laatste 62 — 64 pet. tin verkrijgt. Door het om- 
•smelten der slakken klimt de opbrengst ongeveer tot 70 pet., zoodat , 
daar men het tingehalte van het erts op 75 pet. kan stellen, er 5 
pet. verlies is. Deze uitkomst is vrij bevredigend , vooral als men let 
op de eenvoudige wijze van werken. Het is dan ook zeer de vraag , 
of men door eene meer volkomene wijze van afscheiding de daaraan 
verbonden hoogere kosten zou goed maken. Men heeft voor Banka 
een centraaloven ontworpen , die met stoomblaastoestellen zou worden 
voorzien en aan al de eischen der kunst voldoen. Doch in plaats van 
tin , gelijk nu , zou men dan het erts over het eiland moeten ver- 
voeren , waardoor de thans reeds hooge transportkosten met 33 — 40 
pet. zouden stijgen. Om deze en andere redenen bepaalt men zich 
vooralsnog tot die kleine verbeteringen , welke met de eenvoudige , 
maar over ’t geheel praktische methode der Chineezen gemakkelijk 
te rijmen zijn. 
Ook in andere deelen van onze Oost-Indische bezittingen heeft men 
naar tin gezocht en hier en daar ook gevonden. Zoo op enkele plaatsen 
in ’t midden van Sumatra , op de zuid-westkust van Borneo en op 
eenige van de Riouw-Lingga eilanden. Op een dezer, groot Karimon , 
is de ontginning beproefd , maar weer opgegeven terwijl in den 
allerlaatsten tijd eene maatschappij is opgericht , die op Singkep tin 
zal ontginnen en in den loop van 1890 reeds met twee mijnen be- 
gonnen is. Dat men ook op Timor en Flores tin vermoedt en de 
mijn-ingenieur van schelle van regeeringswege belast werd om op 
deze eilanden opnemingen te doen , is — evenals de ongelukkige 
afloop der expedities op laatstgenoemd eiland — door de daarover 
gevoerde debatten in de Tweede Kamer algemeen bekend geworden. 
Sedert 1853 levert ook Australië tin. Vooral Queensland en Nieuw- 
Zuid- Wallis zijn rijk aan dit metaal. Eerstgenoemde kolonie zou over 
een lengte van ongeveer 170 mijlen stroomtin bevatten, ter waarde 
