128 
HET TIN VOORHEEN EN THANS. 
vau omstreeks dertien millioen pond sterling , terwijl de laatste rijk is 
aan bergtin. Sedert omstreeks 1873 is Australië zelfs het voornaamste 
tin-produceerend land geworden. Een groot bezwaar voor de ontginning 
is het periodiek gebrek aan water, waarvoor dit werelddeel berucht 
is : men tracht daaraan tegemoet te komen door nabij de tinertsen 
reusachtige reservoirs aanteleggen , die gedurende de langdurige 
droogten het noodige water moeten leveren. Overigens komt het Austra- 
lisch tin in de statistieken ten deele onder het Engelsche voor. Het 
zware tinerts wordt namelijk als ballast meegenomen door schepen , 
die de lichte Australische wol vervoeren , en opgekocht door de tin- 
smelterijen in Cornwallis, die aan het eigen erts niet genoeg hebben 
om geregeld doortewerken. 
Wat de Vereenigde Staten betreft, tinerts is o. a. gevonden in 
Alabama en Dakota; toch is de ontginning nog niet van beteekenis 
en behoort Amerika tot de landen , die tin invoeren. 1 
Reeds ten tijde van von humboldt werd in Mexico tin gewonnen , 
maar eerst voor eenige jaren is ons over de wijze van voorkomen 
iets naders medegedeeld. Volgens J. l. kleinschmidt vindt men tinerts 
op verschillende plaatsen rondom de stad Durango. Ten noordwesten , 
in de Siërra di Catatlan , komt kwartsporphier voor met aders tinerts 
van 2 — 5 cM. dikte. Ongetwijfeld is hieruit het stroomtin afkomstig, 
dat in bijna alle dalen van genoemd gebergte wordt aangetroffen. In 
zuiverheid schijnt dit laatste evenwel verre achtertestaan by dat van 
ons Oost-Indisch erts. Althans wordt opgegeven dat dit stroomtin , 
na zuivering door slibben , meestal nog verontreinigd is met verbin- 
dingen van ijzer , arseen en molybdeen. Naar Europa komt het hieruit 
verkregen tin niet , en waarschijnlijk geschiedt de ontginning nog 
slechts op beperkte schaal. 
De jaarlijksche wereldproductie van tin wordt in ronde cijfers op 
ongeveer 50,000 ton of 50 millioen kilo geschat. Daarvan levert in 
duizend tonnen: Australië 10 — 15; Tasmanië 3 — 5; Engeland 9; 
1 Volgens het Vaderland van 2 October 1890, wordt in de U. S. het recht van 4 
dollarcent de ton op 1 Juli 1893 van kracht, met beding dat bloktin vrij zal worden 
ingevoerd, tenzij de productie der Americaansche mijnen, in één der jaren voor 1 Juli 
1893, vijfduizend ton bloktin mocht overtreffen. En volgens een bericht in ’t zelfde 
blad van 7 Nov. 1890, is er in Dakota, Wyoming en Californië tinerts genoeg voor 
de iulandsche behoeften. Toch kwam totdus verre alle blik werk uit Engeland en is nu 
de rijkste tinmijn in Californië door Engelschen aangekocht. 
