132 
EEN SPEKTROSKOOP OP DEN TOP VAN DEN MONT-BLANC. 
voorhanden is”, de meer dan zestigjarige heeft recht van zijne tijd- 
genooten de hulde te ontvangen voor de geestkracht door hem be- 
toond bij het volbrengen van het onderzoek , waarvan de uitkomst zoo 
even werd genoemd. 
Draper, een amerikaansch natuuronderzoeker, had in 1878 zijne 
gronden samengevat , voor de stelling dat het gasvormig omhulsel der 
zon zuurstof bevatte. In een bepaald gedeelte van het spektrum der 
zon vond hij onder de talrijke donkere strepen , die openbaring van 
de verwantschap der zon en der andere hemellichamen , ook ruim 
zestig strepen , die volgens hem de aanwezigheid der zuurstof aantoonden. 
Kon men het spektrum waarnemen van de lichtgevende , witgloeiende 
kern der zon , het zou eene opeenvolging vertoonen van dezelfde 
kleuren , die eene hier op de aarde tot wit-gloeihitte gebrachte 
stof in haar spektrum vertoont; evenmin als hier zouden daar de 
gekleurde gedeelten door niet-lichtgevende of donkere strepen of banden 
van elkander gescheiden zijn. Nu bevat het zonnesprektrum daaren- 
tegen tallooze gedeelten , waar eene donkere streep twee gekleurde 
gedeelten van elkander afscheidt ; de lichtstralen , die aan dit donker 
gedeelte licht van eene bepaalde kleur hadden kunnen mededeelen , 
zijn onderschept door eene gasvormige stof, die zich tusschen de 
gloeiende kern der zon en het prisma van den spektroskoop bevindt. 
Draper trok uit hetgeen hij zag niet alleen de gevolgtrekking, dat 
ook door zuurstof een gedeelte van het zonlicht werd onderschept, 
maar voegde daaraan deze tweede gevolgtrekking toe , dat deze zuur- 
stof zich in het gasvormig omhulsel der zon bevond. Tegen het eerste 
zal creen bevoegd beoordeelaar eenig bezwaar uitspreken , maar de 
mogelijkheid . dat het wellicht de zuurstof uit den dampkring der 
aarde was , die het zonlicht de bedoelde verandering deed ondergaan , 
werd weldra aan de orde gesteld. En niet door redeneering alleen 
was het uit te maken , of de opslorping van bepaalde stralen uit het 
zonlicht door de zuurstof in den dampkring der aarde of in het gas- 
vormig omhulsel der zon geschiedde ; opzettelijk ingestelde proefnemingen 
konden alleen een beslissend antwoord op deze vraag geven. Aan de 
beantwoording van die vraag heeft de heer Janssen een belangrijk 
gedeelte van zijne krachten gewijd. 
Toen hij de oplossing van het vraagstuk onder de oogen zag , vond 
hij twee wegen om in te slaan. Ten eerste zou hij zekerheid erlangen , 
wanneer hij het spektrum der zon kon waarnemen , zonder dat het 
zonlicht door den dampkring der aarde behoefde te gaan ; in de tweede 
