134 EEN SPEKTROSKOOP OP OEN TOP VAN DEN MONT-BLANC. 
15 den October ’s ochtends aan den hemel, helderder bleef haar licht 
dien dag schijnen dan het misschien op één dag van dat jaar had 
gedaan. Het geluk was met de stoutmoedigen. Van voormiddags tien 
uur tot op het oogenblik , waarop de zon onderging , kon de heer 
Janssen eene onafgebroken reeks van waarnemingen volbrengen. 
Een geluk was het verder, dat het spektrum der zon bijna geheel 
vrij was van donkere strepen en banden , die door den waterdamp 
kunnen worden te voorschijn geroepen. De werking der zuurstof op 
het licht der zon kon daardoor gemakkelijker en scherper worden 
nagegaan. Wat het laatste punt aangaat, spreekt janssen afzonderlijk 
over donkere banden en over donkere strepen , die op rekening van 
de zuurstof worden gesteld. De donkere banden waren geheel ver- 
dwenen ; van de donkere strepen waren de meesten zóó sterk ver- 
zwakt , wanneer zij werden vergeleken met de strepen , welke het 
spectrum der zon door dezelfde werktuigen waargenomen te Meudon 
(dus 300 M. lager) vertoont, dat janssen het er voor houdt, dat 
zij geheel zouden verdwenen zijn , wanneer men zich met den spek- 
troskoop buiten de grenzen van den dampkring der aarde ver- 
plaatsen kon. 
Ook den volgenden dag bleef een heldere hemel het onderzoek be- 
gunstigen ; deze dag bevestigde , hetgeen de vorige had geleerd. 
»Dus,” zoo luidt de gevolgtrekking, »de strepen en banden , welke 
de zuurstof in het zonnespectrum te voorschijn roept , worden ver- 
oorzaakt door absorptie enkel in den dampkring der aarde. De damp- 
kring der zon heeft niets te maken met dit verschijnsel , dat enkel 
van aardschen oorsprong is.” 
Twee jaren later vinden wij den heer janssen weder op weg naai- 
den Mont-Blanc. Zijne gevolgtrekking moge groote waarschijnlijkheid 
voor zich hebben ; toch kan er meer worden gedaan. De top van den 
Mont-Blanc ligt aanmerkelijk hooger dan de hut van de Grands-Mulets ; 
daarheen wordt hij aangetrokken ; zijne jaren zijn geklommen , maar 
ook zijn moed is door de ervaring van 1888 grooter geworden. De 
stoute droom om boven op dien berg het zonlicht te ontleden laat 
hem geen rust , totdat hij werkelpkheid geworden is. 
Behalve de ladder , waaraan eene zitplaats op veêren zóódanig op- 
gehangen was, dat de houding van den reiziger bij eiken stand van 
den ladder voortdurend dezelfde bleef, werd nu een slede medege- 
nomen , die door middel van een grooten touwladder met houten 
sporten kon worden voortgetrokken. Den I7 den Augustus 1.1. verliet 
