EEN SPEKTROSKOOP OP DEN TOP VAN DEN MONT-BLANC. 
135 
de expeditie Chamounix tegen zeven uur in den ochtend. Twee-en- 
veertig gidsen en dragers belasten zich met de werktuigen , die voor 
de waarnemingen noodig zullen zijn , en met het vervoermiddel waarin 
de heer Janssen plaats neemt. Tot aan de hut van de Grands-Mulets 
zit hij weder op den bank , die aan den ladder opgehangen is ; is het 
terrein elfen , dan dragen zoowel zij die vooraf gaan als die achter- 
aan komen hun last op de schouders ; rijst het terrein sterk , dan 
dragen de voorsten met de handen , terwijl de achteraankomenden den 
ladder op hun schouders laten rusten ; een enkele maal is de helling 
zóó sterk , dat de ladder zich bijna in een loodrechten stand bevindt, 
’s Avonds tegen half zes wordt de hut van de Grands-Mulets bereikt. 
Den volgenden ochtend om vijf uur gaat de tocht verder. De heer 
Janssen neemt nu in de slede plaats. Behoeft hij zich dus lichamelijk 
niet in te spannen, gemakkelijk is de reis niet. Verbeeldt u, hoe de 
reis van tijd tot tijd gaat langs hellingen , die aan haar voet een 
pad over laten zóó smal , dat de slede slechts over de helft van haar 
breedte een steunvlak vindt; de vrije rand wordt dan gedragen op 
de schouders van gidsen , die over het lager gelegen ijs der gletschers 
hun lastigen en vooral gevaarlijken weg moeten zoeken. Twee gidsen 
klauteren op de gevaarlijkste plaatsen vooruit om ijzeren staven vast 
te slaan in den bodem van sneeuw of van gletscherijs ; touwen , die 
aan den • touwladder van den slede zijn verbonden , worden door 
hen om de palen geslagen en voortdurend strak gehouden , terwijl 
de slede dichter bij komt. Struikelde in dit geval een der mannen 
aan de slede , men liep daardoor geen gevaar , dat zijn val den onder- 
gang van allen zou kunnen veroorzaken, ’s Middags tegen één uur 
vindt de karavaan een pleisterplaats in de hut des Bosses , die onlangs 
door den heer vallot gebouwd is ten dienste van allen , die in de 
nabijheid van den top van den Mont-Blanc voedsel en deksel verlangen. 
Daar de zon nog hoog aan den hemel stond , volbracht de heer 
Janssen onmiddellpk eenige waarnemingen van het zonnespektrum. Ge- 
heel anders dan de vorige keer was het met zijne krachten gesteld. 
Toen geen lust om voedsel te gebruiken , toen een aanval van de 
mal de montagne , die het hem on mogelijk maakte om rustig over de 
beteekenis van zijne proeven na te denken; nu daarentegen geen bij- 
zondere lichamelijke vermoeienis en , waarschijnlijk ten gevolge hier- 
van, lust en kracht tot het verrichten van inspanning des geestes. 
’s Avonds verhief zich plotseling een hevige orkaan , bijna even ge- 
weldig als de groote typhoon, die janssen in 1874 op de reede van 
