136 EEN SPEKTROSKOOP OP DEN TOP VAN DEN M0N1VBLANC. 
Hong-Kong beleefde en die toen in die stad en in de Chineesche zee 
zooveel verwoestingen aanrichtte. Alles wat zich buiten de hut bevond , 
zelfs zeer zware voorwerpen, werden tot op een grooten afstand weg- 
gevaagd ; toen een der gidsen zich tijdens een der ergste windstooten 
een oogenblik buiten waagde , liep hij groot gevaar door den wind 
weggerukt te worden. Deze orkaan , midden in de eenzame natuur 
van ijs, duurde tot op den 20sten Augustus. Hij hing zamen met den 
cycloon , die in Frankrijk op verscheidene plaatsen zijne geweldige 
sporen achterliet; de lucht schijnt dus van beneden tot boven toe in 
heftige beroering verkeerd te hebben. 
Den 2 1 s ten kwam de dampkring eindelijk tot rust. Tegen den mid- 
dag konden weder eenige waarnemingen met den spektroskoop worden 
gedaan. De volgende dag beloofde de opstijging tot aan den top te' 
zullen toestaan ; de noodige voorbereidselen werden dan ook gemaakt. 
Dertien gidsen hadden besloten den tocht mede te maken. Verder 
hield de heer ch. durier, vice-voorzitter van den Club Alpin , den 
heer Janssen gezelschap. Toen de dag den 22sten Augustus aanbrak 
mocht erÉdÉric payot , de oudste en meest ervarene der gidsen , den 
heer Janssen op zijne vraag naar het weder antwoorden: »alle teekens 
aan den hemel en op den berg voorspellen een wonderschoonen dag ; 
de raven zijn terug gekomen.” » Zij brengen ons den vrede met den 
hemel,” hernam de aanvoerder van den tocht, »maak alles gereed 
voor het vertrek.” 
Kwart voor negenen wordt de laatste tocht aanvaard. Het sneeuwdek 
was in den nacht bevroren ; men wachtte , totdat de zon de bovenste 
laag eenigszins had doen ontdooien. De groote moeite , waarmede de 
slede tegen de steile , scherpe kanten moest worden opgeheschen , 
haalde den heer Janssen over het een oogenblik met zijne beenen te 
beproeven. Na twintig M. door de sneeuw gewaad te hebben viel hij 
neder; telkens, wanneer hij zich opgericht had en verder trachtte te 
gaan , lag hij in de sneeuw. Hij zag zich dus verplicht weder plaats 
te nemen in de slede , die door de gidsen met de grootste toewijding 
over alle moeielijke plaatsen voortgetrokken werd, totdat zij in triomf 
den top van den berg hadden bereikt. Vol geestdrift begroetten de 
reizigers elkander op de plek , die zij alleen dank zij zooveel onver- 
saagdheid hadden mogen bereiken. 
Het was eene wereld van aandoeningen , die op den heer Janssen 
aanstormde. Een lang gekoesterde wensch was na zooveel inspanning 
vervuld ; geheel zuidwestelijk-Frankrijk , het noorden van Italië en de 
