140 
KW ARTS O RADEN. 
i*o ys op dit denkbeeld kwam , zal men nog meer belang in de zaak 
stellen. Het meten van kleine krachten geschiedt meestal met behulp 
van aan draden opgehangen toestellen. Een magneetnaald , die aan 
een draad opgehangen is , wordt uit zijn toestand van evenwicht ge- 
bracht, wanneer men een magnetisch voorwerp in zijne nabijheid 
brengt. Naarmate de magneetkracht grooter is , wijkt de stand , waarin 
de magneetnaald tot rust komen zal , meer af van dien , waarin hij 
zich aanvankelijk bevond. Maar zal elke invloed eene storing van den 
magneetnaald tot stand kunnen brengen? Bevond de naald zich vrij 
in de ruimte opgehangen , dan zou eene zeer kleine kracht eerder 
eene afwijking tot stand brengen dan nu hij door een draad gedragen 
wordt; de draad moet toch gewrongen worden. Is de draad te stijf 
of te dik , verzet hij zich tegen de wringing , dan openbaart de wer- 
king op den magneetnaald zich niet door eene verandering van diens 
stand. 
Bij eene bepaalde stof is de hoek van wringing omgekeerd even- 
redig met de vierde macht van de middellijn van den draad. Heeft 
de doorsnede van een stuk koperdraad eene tienmaal kleinere middel- 
lijn dan die van een ander stuk , dan is de wringing , die het eerste 
onder den invloed van eenige kracht ondergaat, 10 X 10 X 10 X 10 
