212 
DE FOTOGRAFIE DER KLEUREN. 
maar ook door middel van de camera beelden van levenlooze voorwerpen. 
Ook hem gelukte het niet een fixeermiddel te vinden , doch hij wist 
zijne beelden wel eenige standvastigheid te geven , door middel van 
een vernis uit chloorlood en dextrine bestaande , vóór de verlichting 
op de zilverplaat aangebracht. 
Taylor en nog eenige anderen werkten nagenoeg op dezelfde wijze 
als hunne voorgangers; daar de uitslag hunner proefnemingen alle 
vrijwel op hetzelfde neerkomen, en het hun geen van allen gelukte 
de verkregen beelden blijvend te maken, zullen wij van hun wijze 
van werken maar geen verdere melding maken. 
Hoewel poitevin er evenmin in slaagde lichtbestendige beelden te 
vervaardigen , waren toch zijn resultaten van dien aard dat zij die 
zijner voorgangers overtroffen. De proeven, die hij in het jaar 1866 
aan het fotografisch gezelschap te Parijs voorlegde , verwekten de 
grootste verbazing. Men leest daarvan in den Moniteur : »Deze beelden 
zijn werkelijk aangrijpend schoon ; het zijn reproducties naar glas- 
schilderijen. Niet alleen zijn daarin alle kleuren van het origineel in 
volle harmonie weergegeven , maar ook de teekening heeft haar geheele 
fijnheid bewaard. Ofschoon poitevin nog geen goede fixeermethode 
bezit , kunnen deze wonderbare beelden de werking van het ver- 
strooid daglicht tamelijk wel verdragen.” 
De wijze waarop hij de beelden verkreeg verschilde in vele opzichten 
van die van becquerel en niepce. Poitevin had zich van te voren 
reeds eenigen tijd bezig gehouden met de inwerking van het licht 
te bestudeeren op chloorzilver , dat in aanraking was gebracht met 
zelfstandigheden , die een reduceerende werking uitoefenen , of met 
stoffen , die in staat zijn het chloor te absorbeeren. De resultaten , 
die hij daarbij verkreeg , bevredigden hem niet en daarom besloot 
hij ook een proef te nemen met oxydeerende zelfstandigheden. Na 
vele proeven is het hem gelukt de volgende reactie te verkrijgen. 
Wanneer men chloorzilver, in tegenwoordigheid van een reduceerend 
lichaam , op papier in het licht donker laat worden , en het daardoor 
ontstane zilverchloruur onder gekleurd glas aan het zonlicht bloot- 
stelt, kleurt het zich zeer langzaam en onvolledig. Overdekt men 
echter dit kastanjebruine of violette zilverchloruur met een oplossing 
van chroomzuur of van kalium-bichromaat , dan neemt het in verstrooid 
licht alle kleuren aan. 
Zijn wijze van werken bestaat nu hierin, dat hij eerst op papier 
een laag chloorzilver brengt en deze gedurende vijf of zes minuten aan 
