218 
DE FOTOGRAFIE DER KLEUREN. 
l i , I 2 en I 3 en na het fixeeren is de plaat dus verdeeld in een 
menigte evenwijdige lagen , afwisselend niets bevattende en met een 
zeer dun zilvernederslag bedeeld , en al deze lagen hebben een dikte 
van een halve golflengte van het roode licht. 
Het is duidelijk , dat met een violetten lichtstraal zich hetzelfde 
verschijnsel zal voordoen , doch , omdat de golflengte van dit licht veel 
geringer is, zullen de lagen dunner en dus ook bij eenzelfde dikte 
van de plaat veel talrijker zijn ; en wanneer we alle kleuren van het 
spectrum op de plaat laten inwerken , zullen de afstanden der zilver- 
neerslagen nauwkeurig overeenkomen met de halve golflengten der 
kleuren , die in het spectrum worden opgemerkt. 
Beschouwt men nu zulk een plaat bij opvallend licht, dan ziet 
men daarop alle kleuren van het spectrum , en dit verschijnsel vindt 
ook al weder zijn oorzaak in interferentie. Wanneer n. 1. lichtstralen 
in zeer dunne lagen worden teruggekaatst , zooals in een zeepbel of 
in olie op water uitgestort , dan zullen die kleuren worden versterkt , 
wier golflengte gelijk is aan de dubbele dikte der laag , waarop en 
waarin de terugkaatsing plaats vindt. De lichtstraal toch , die op de 
achtervlakte van de laag terug geworpen wordt , heeft bij zijn ont- 
moeting van den andere , die op de voorvlakte reflecteerde , juist twee 
halve golflengten meer dan deze afgelegd. Zij zullen elkander dus ver- 
sterken en een maximum van licht veroorzaken voor de kleur , die 
met deze golflengte overeenstemt. Wanneer we nu figuur 2 eens 
weder beschouwen en in aanmerking nemen dat in de lagen Ij , I 2 , 1 3 
uiterst fijne deeltjes zilver zijn neergeslagen , die het licht terug 
kunnen kaatsen , doch niet zoo dicht op elkander gelegen , of ze kunnen 
nog licht doorlaten , dan is immers de afstand van het oppervlak tot 
l j, van Ij tot I 2 , enz. juist een halve golflengte van de kleur, die 
bij de verlichting het zilverneêrslag , dat nu als spiegel optreedt, ver- 
oorzaakt heeft en deze kleur zal dus ook naderhand bij opvallend licht 
worden gezien. 
Bij doorvallend licht zal de fotografie zich echter geheel anders 
voordoen ; wij zien dan alleen de kleuren , die doorgelaten zijn , en 
daar deze met elkaar geen wit licht kunnen vormen , omdat een 
der spectrale kleuren daaraan ontbreekt , veroorzaken zij , wat men 
noemt de complementaire kleuren. Het spectrum doet zich dan aan 
ons oog in de complementaire kleuren voor. Het rood is groen , het 
groen rood , het blauw oranje , het oranje blauw , terwijl het violet 
zich als geel en het geel zich als violet voordoet. 
