220 
DE FOTOGRAFIE DER KLEUREN. 
noeg hadden ingewerkt, verving hij de vloeistof door een sterke op- 
lossing van dubbel chroomzure kali , om ook de groene stralen hun 
werking te laten uitoefenen ; daarna werd deze oplossing vervangen door 
een zwakkere van hetzelfde zout , die alleen de violette stralen tegen 
hield. Alle andere stralen bleven dan op de gevoelige plaat doorwerken , 
en als hij veronderstelde , dat de inwerking voldoende was geweest , 
werd , door het wegnemen van het bakje , ook aan het violet de gele- 
genheid gegeven zijn werk te doen. Deze kleur heeft zeer spoedig 
haar plicht gedaan en het objectief kon na het verwijderen van het 
bakje bijna onmiddellijk worden gesloten. Vervolgens werd de plaat 
van het bakje afgenomen en op de gewone wijze ontwikkeld en 
gefixeerd. 
Men begrijpt licht dat de eerste fotografieën , op deze wijze door Prof. 
LiPPMANN vervaardigd, nog niet volkomen geslaagd konden genoemd 
worden. Waar men zoo in den blinde moet werken en alle gegevens 
mist om den tijd te bepalen, die er voor de inwerking van elke kleur 
noodig is , kan men niet anders dan door het nemen van een menigte 
proeven tot het gewenschte resultaat geraken. En dit gewenschte re- 
sultaat is door LiPPMANN verkregen; zij die de fotografieën hebben ge- 
zien , verklaren ze voor volkomen geslaagd. De kleuren daarop zijn 
volkomen zuiver. 
Tissandier, de redacteur van la Nature , legt in dat tijdschrift de 
volgende verklaring af: »toutes les couleurs sont fixées sur la plaque 
sensible avec leurs nuances exactes et leur éclat.” 
Wij zelf hebben ze nog niet gezien en kunnen er dus geen oordeel 
over uitspreken. Tusschen de ontdekking van lippmann en de uitvin- 
ding der kleurenfotografie ligt nog een onmetelijke ruimte , een ruimte 
grooter dan tusschen de eerste resultaten van daguerre en de foto- 
grafie , zooals zij tegenwoordig uitgeoefend wordt. Laten wij eens na- 
gaan welke moeielijkheden er nog overwonnen moeten worden. In 
de eerste plaats stuiten wij op het groote bezwaar , dat de verschillende 
kleuren niet alle dezelfde werking op de gevoelige plaat uitoefenen. 
Zooals we zagen , zijn er zelfs enkele , zooals rood en geel , die bijna 
geheel werkeloos zijn. Men moet dus een preparaat zien te ontdekken , 
dat voor alle kleuren even gevoelig is en dat daardoor ongeveer even 
snel wordt aangedaan als de thans gebruikt wordende broomzilver- 
gelatine platen door de blauwe en violette lichtstralen. 
Verder is het nog de vraag of de samengestelde kleuren, die toch 
in de natuur het meest voorkomen , ook in de gevoelige laag haar 
