DE HERMANNSHÖHLE BIJ RÜBELAND IN DEN HARTZ. 
257 
tot nog toe met stilzwijgen voorbijgegaan. En toch is het juist aan 
deze laatste toe te schrijven , dat de grotten bij Rübeland druipsteen- 
grotten geworden zijn en dat zij wegens de pracht , die zij bevatten , 
door het reizend publiek worden bezocht. 
Van de ontzaglijke verscheidenheid , die de druipsteen in zijne ge- 
daanten vertoont , trachten de bij dit opstel geplaatste afdrukken van 
eenige photographieën een indruk te geven. Vrij algemeen is de vorm 
op fig. D. voorgesteld in de dikke zuilen, die door samengroeiing 
van de regelmatig gevormde stalagmieten en stalaktieten zijn ontstaan. 
Fig. D. Een dikwijls terugkeerend type van druipsteenvormen , ontstaan door ver* 
eeniging van stalaktieten en slanke stalagmieten; zulke korte, dicht op elkander geplaatste 
zuilen heeten orgels. Deze groep is genomen in het uiterst westelijk gedeelte van de 
Haupthöhle. 
De scheikundige werkzaamheid van het doorsijpelend water wordt 
bepaald door den aard der stoffen , waarmede het in aanraking komt , 
en tevens er door gewijzigd , omdat het water ten gevolge van die 
aanraking veranderde in eene oplossing van verschillende stoffen in 
water. Reeds voordat het water van den vallenden regen de opper- 
vlakte der aarde heeft bereikt , heeft het uit de dampkringslucht een 
