IETS OVER OEN RIJN EN ZIJN VULKANEN. 
271 
De bergen zijn niet hoog. De Löwenburg is met 459 M. 1 de hoogste , 
de Drachenfels met 325 M. de laagste. Wil men alle toppen zien , dan 
moet men den Lohrberg , 440 M., tusschen den Löwenberg en den Oel- 
berg , niet overslaan. 
Wie van de geologische merkwaardigheden , welke dit toertje in 
overvloed te zien kan geven , niets wil missen , bestudeere van te voren : 
H. von dechen , Geognostischer Führer in das Siebengebirge am Rhein. 
Bonn 1861. 
Naar het noorden schemeren in het verschiet de toppen van den 
Keulschen dom nog even door de deinzige lucht heen. Zij stellen ons 
in staat den Rijn , die zich als een blinkend lint door het landschap slin- 
gert, ver met het oog te volgen. Rechts daarvan zien we de blauwe 
massas van het Rothhaargebergte en daar achter en naast de schemer- 
achtige lijnen van de Sauerlandsche bergen , die zulke aangename herin- 
neringen bij ons opwekken. Voor ons, links van de rivier, breidt de 
golvende vlakte zich uit. 
De torens van Bonn liggen aan onze voeten. Daarvoor , naar het oosten 
toe , zien wij het Eiffelgebergte , met de hooge kegels van de ruïnen 
Ollbruch en Tomberg. Recht tegenover ons bereikt de Eiffel den Rijn , 
bij Rolandseck. Op den achtergrond , recht naar het oosten , achter de 
ruïne Godesberg , ligt de geologisch zoo merkwaardige Roderberg. Hij 
vertoont een zeer kenmerkenden kratervorm , die trouwens van hier uit 
niet heel duidelijk meer zichtbaar is. 
Vooral is deze doode vulkaan echter merkwaardig, omdat hij ons 
aanwijzingen geeft, waaruit de tijd van zijn ontstaan eenigszins nauw- 
keurig bepaald kan worden. Hij bevat door de hitte roodgebrande 
kleifragmenten , terwijl onder zijn basalt lagen aangetroffen worden , 
die door den Rijn zijn aangespoeld, zoogenoemd »Rheingeröll”. 
Toen de vulkaan werkzaam was, had dus de rivier hare bedding 
reeds uitgegraven , dwars door het Devoongebergte heen , maar die 
bedding lag toen nog ongeveer 40 Meter hoog er dan nu. 
Meer nog naar links zien wij den basaltkegel Rolandseck en op zijn 
top den Rolandsbogen. Hij vormt een vooruitspringenden hoek en staat 
daar als een welsprekend bewijs van het weerstandsvermogen tegen 
de afschurende werking van het water, dat aan het basalt eigen is. 
De toppen van de bergen daarachter , naar het zuiden toe , aan 
weerskanten van den Rijn , die in zijn breede kronkelingen ver gevolgd 
1 Boven den Rijn. 
