DE FLORA VAN HET VERLEDEN. 
281 
Nematophyton is eenig : er is geen plant van het tegenwoordige type 
die er mede te vergelijken is. De primaire structuur bestaat uit 
groote kokervormige cellen , zonder duidelijk einde en zonder merk- 
teekenen van structuur. Het losse karakter van de geheele structuur, 
de ineenloopende cellen, hun dooreenstrengeling , en eindelijk hun ver- 
takking in een secondaire reeks van dunnere draden , wijzen krachtig 
op een echte verwantschap van dezen stam met wieren en andere 
Thallogenen”. En dawson voegt daarbij: »Als wij bedenken dat Ne- 
matophyton een groote boom was, die somtijds een doorsnede van twee 
voet en een hoogte van ten minste twintig voet bereikte voordat hij 
vertakte ; dat hij groote wortels had en dikke takken ; dat hij een 
luchtplant was , die waarschijnlijk in een moeras groeide ; dat zijn 
zaden zoo groot en zoo samengesteld zijn , dat zij niet wel als sporen 
beschouwd kunnen worden , dan blijkt het dat er in dat vroege pa- 
laeozische tijdperk planten bestonden , waar de hedendaagsche botanie 
nooit van gedroomd heeft.” 
Behalve de Nematophyton zijn er in de zelfde gesteenten ook nog vele 
andere fossiele indruksels gevonden , sommigen van twijfelachtigen 
oorsprong , maar eenigen ook die zonder twijfel van echte wieren af- 
komstig zijn , en waardoor wordt aangetoond dat de zeeën van de 
cambrische en silurische tijdperken bewoond werden door zeewieren , 
die niet zeer ongelijk waren aan die van den tegen woordigen tijd. 
In de gesteenten van den opvolgenden devonischen tijd vinden wij 
sporen van wortelvruchtigen (Rhizocarpen) , en Lycopodiaceae of wolfs- 
klau wachtigen. In dit tijdperk, het devonische, door de amerikaansche 
geologen het e r i s c h e geheeten , gebeurden er groote veranderingen 
in de aardkorst, opheffingen van heele landstreken, vulkaan-uitbarstingen, 
enz. In Noord- Amerika was toen het geheele binnenland , zoover als 
tot de Groote Meren , een groote binnenzee , met koraal-eilanden als 
bezaaid, en de Appalachians werden toen gevormd. Het Amerika van 
dien tijd bestond dus in het noorden uit een groot land met twee 
lange landtongen , de een , Appalachians , in het oosten , en de andere , 
de Rocky Mountains , in het westen. Aan de buitenzijde van die 
bergruggen lagen lage landen , bedekt met plantengroei , terwijl aan 
de binnenzijde de groote binnenzee lag , met haar groene , met bosch 
begroeide eilanden , en dus , ofschoon met waarschijnlijk minder diep 
water , geheel in den toestand van de hedendaagsche archipels van 
de Stille Zee. Het klimaat was zacht, en zeer geschikt ter ontwikke- 
ling van een weelderigen plantengroei. Het schijnt dat er toen nieuwe 
