282 
DE FLORA VAN HET VERLEDEN. 
plantenvormen uit het noorden naar die eilanden verhuisden , waar 
het lang aanhoudende zomerzonnelicht , met groote warmte verbonden , 
de ontwikkeling en verspreiding van die planten zeer zal hebben be- 
gunstigd. 
In Europa waren in dat tijdperk de toestanden ongeveer gelijk , 
zooals wij door de onderzoekingen van de saporta en andere geologen 
weten. Ook in Europa waren toen groote zeeën met eilanden , en 
later binnenzeeën vol visschen , en met een overvloedigen plantengroei 
op hare kusten. Het Old Red Sandstone van Schotland, met zijn wonder- 
lijke met plaatschubben en pantsers bedekte visschen , vertegenwoordigt 
den eersten toestand , terwijl het devonisch van Engeland de snel 
gevuld wordende ondiepe zeeën vertegenwoordigt. 
De vegetatie van dit tijdperk geleek zeer veel op die der steenkool- 
bosschen , ofschoon de soorten allen verschilden. Varens vooral 
groeiden uiterst weelderig ; de oudste thans bekende varen is gevonden 
in het midden-devonisch. Sommigen dier varens waTen boomvarens 
— in het opper-devonisch van Gilboa in den staat New-York zijn 
de overblijfsels gevonden van een bosch van boomvarens, staande in 
situ , met hun groote massa van luchtwortels in den grond , waarop 
zij gegroeid zijn. »Deze luchtwortels leeren ons kennen”, zegt dawson , 
»een nieuwe inrichting tot versterking van den stam der planten , door 
het afzenden naar den grond van een menigte op touwen gelijkende 
cylinder* wortels , van verschillende hoogten aan den stam , en die, 
een samehstel van steunsels vormden, gelijk het want van een schip. 
En deze wijze van versterking van den stam duurt nog voort in de 
hedendaagsche boomvarens der tropen.” 
Nu verschijnen er voor het eerst twee typen van Gymnospermen 
of bedektzadigen , namelijk de Taxineae en de uitgestorvene familie 
der Cordaïtes , met bladeren gelijkende op die der breedbladige grassen 
of Irideae. Die Taxineae , ofschoon tot de zoogenaamde naaktzadige 
planten behoorende, beschermen hunne zaden in een sappig, beker- 
vormig omhulsel , uitwendig op een echte bes gelijkend. Tot heden 
is er evenwel nog geen vrucht van deze de vonische Taxineae gevonden , 
en zelfs is het twijfelachtig of hun blad wel bekend is. Bladeren , die 
misschien tot deze planten behooren , gelijken op die van den heden- 
daagschen Gingko van China, Gingko biloba. Die taxisboomen zijn vooral 
bekend door hun gemineraliseerde stammen , die dikwijls gevonden 
zijn als drijfhout op zandbanken in de devonische zandsteenen en 
kalksteenen. Zij vertoonen dikwijls hun structuur op de volkomenste 
