DE FLORA VAN HET VERLEDEN. 
285 
Vele andere fraaie rhizocarpen vindt men in de devonische leien , 
waarvan sommigen met wolfsklauwachtigen , Lycopodiaceae , overeen 
komen ; anderen die een bevallig op dat van varens gelijkend loof 
hebben , en nog anderen met naakte stengels , Psilophyton geheeten , met 
rudimentaire of korte en stijve blaadjés. 
»Als wij*’, zegt dawson, »deze oude planten, die zulk een groote 
rol in den palaeozoiscken tijd speelden , vergelijken met de heden- 
daagsche rhizocarpen , vinden wij dat de laatsten nog , ofschoon in 
verarmden en verkleinden vorm , sommige kenmerken van hun voor- 
gangers vertoonen. Eenigen, zooals Püularia , hebben lijnvormige bla- 
deren , op die van Psilophyton gelijkend ; sommigen , zooals Marsilea 
hebben wigvormige bladschijven in bundeltjes en gelijken op de be- 
vallige fossiele Sphenophyllum , terwijl anderen varenachtige bladeren 
hebben , die bij de devonische Psilophyton te vergelijken zijn. 
Wij gaan nu over tot een vluchtige beschouwing van een tijdperk 
dat zeker niet het minst belangrijke is in de geschiedenis van den 
plantengroei, namelijk tot het steenkooltijdperk, of dat waarin 
onze grootste ophoopingen van kool werden gevormd. De groote binnen- 
zeeën van Europa en Amerika van het devonische tijdperk werden 
veranderd in groote moerassen , vochtig en warm , bewoond door in- 
sekten , duizendpooten en scorpioenen , alsmede door de eerste lucht- 
inademende gewervelde dieren , de Labyrinthodonten of doolhof- 
tandigen , dieren , die zoowel op kikvorschen als op salamanders ge- 
leken , doch die thans volkomen uitgestorven zijn. 
De planten die het meest tot de voortbrenging van onze steenkool 
schijnen te hebben bij gedragen , zijn de zegelboomen, Sigillaria , 
en de calamiten: de eersten verwant aan de Lepidodendrons of 
schubboomen van vroegere tijdperken, en de laatsten verwant 
aan onze tegenwoordige paardestaarten , Equisetaceae. 
De zegelboomen vertoonden zich in het steenkooltijdperk in een 
groote menigte van soorten : men kent thans reeds meer dan tachtig 
soorten van het geslacht Sigillaria. Zij hadden dikke , pilaarvormige , 
gegroefde stammen , soms van verscheidene voeten in doorsnede , die 
zich van boven vertakten in eenige weinige dikke takken , met lange 
schubvormige bladeren. Zij gelijken wel op de schubboomen of 
Lepidodendrons der vorige tijden , maar zijn massiver , met gegroefde , 
in plaats van geschubde stammen , en langer bladeren. Deze reus- 
achtige Lycopodiaceae worden zegelboomen geheeten naar de likteekens 
