IETS OVER DEN RIJN EN ZIJN VULKANEN. 
DOOR 
P G. B U E K E R S. 
(Vervolg van blz. 276). 
In het bekken van Neuwied hebben wij den zuidelijksten rand van 
de vulkanische streek van den Rijn bereikt. 
Wij gaan nu weer stroomopwaarts en stappen te Brohl , tegenover 
het dorp Rhein-Brohl , dat we ’s morgens passeerden , weer uit den 
trein, ’t Is het best hier nachtverblijf te nemen. Wel is het logies er 
tamelijk primitief. Maar men treft het niet altijd zoo slecht als wij ; 
die er juist aankwamen toen er inkwartiering was, bij gelegenheid 
van groote artillerie-manoeuvres. Tegenover »das Militair” is in Pruissen 
de burger , en met name de zonder veel bagage reizende vreemdeling , 
in al te slechte conditie. Toch komt mij de toer , door het Brohldal 
naar het Laachermeer op onze manier veel verkieslijker voor dan anders- 
om , van Andernach uit. De zon kan lastig zijn in het diep ingesloten 
dal , dat weinig schaduw biedt ; maar , daar het bijna zuiver in westelijke 
richting loopt , heeft men des morgens de zon van achteren. Zij hindert 
ons dan niet door hare warmte en haar licht helpt ons, de merkwaar- 
digheden , die het doel van onze wandeling uitmaken , ,des te beter te zien. 
De dalweg, die nu eens rechts dan eens links loopt van de niet 
zeer waterrijke beek , waarnaar het dal genoemd is , voert ons , in een 
goede drie uur , langs het bekende bad Tönnisstein en door het dorp 
Wassenach, tot aan den oever van het meer. Het geheele dal is door 
het water van de beek uitgegraven in tras. 
Ter verduidelijking laat ik hier iets over de eigenaardigheden van 
