300 
IETS OVER DEN RIJN EN ZIJN VULKANEN. 
op aan. Dit gedeelte dunkt mij van de geheele vaart het schilderach- 
tigste. ’t Is of wij ons op een meer bevinden , dat aan alle kanten 
door hooge bergen ingesloten is. Achter ons sluit de Marksburg , dien 
wij een half uur geleden voorbij voeren , op een bergtop den gezichts- 
einder. De rivier is hier 240 meter breed , ongeveer 8 meter diep en 
de waterspiegel ligt 70 meter boven A. P. 
Van hier tot Sanct Goar komen geen rotspunten of banken van 
eenige beteekenis in het rivierbed voor. Slechts één klein eilandje laten 
wij rechts liggen, kort voor Wellmich. Hier worden de bergen hooger, 
de rotswanden steiler en naderen zij dichter tot het water. 
Voor ons zien wij reeds de kruin der Lurlei , die den achtergrond 
afsluit. Wij schijnen wederom op een meer te zijn en aan den oever 
vooruit , rechts en links , schitteren de huizen van Sanct Goarshausen 
en Sanct Goar , op de smalle oeverstrooken tusschen den voet der 
bergen en het water van den stroom , die ten deele door menschen- 
handen gemaakt zijn. Daarboven , op de breede kruinen der bergen , 
de geweldige ruïnen van den Rheinfels , en aan de linkerhand de ruïne 
Neu-katzenellnbogen — die Katz — en Deurenburg — die Maus. 
Een oogenblik later is achter ons St. Goar verdwenen. Des te schooner 
is het gezicht op St, Goarshausen, terwijl links vóór ons , de geweldige , 
donkere rotsmassa’s van de Lurlei of Loreley uit de schuimende 
golven oprijzen. 
Even voorbij St. Goar is men genoodzaakt geweest tunnels door 
de bergen te boren , voor de spoorwegen. Het water aan den voet 
der rotsen is zeer diep , omdat de stroom er met volle kracht tegen 
aan woelt. Voor de Lurlei, aan de linkerhand, passeeren wij een 
groote zandbank. Een der tunnels is daarnaar genoemd. Deze zandop- 
hooging dankt haar ontstaan niet aan rotsen in het rivierbed , maar 
aan de stroomrichting , die door de Lurlei naar den tegenovergestelden 
oever gestuurd wordt, zoodat achter die rots bijna geen stroom is. 
Die rots werkt hier dus als een krib of stroomleidende dam , zooals 
ze in onze groote rivieren aangelegd worden om de vaargeul te bewaren. 
Als wij de Lurlei gepasseerd zijn , bevinden wij ons wederom op 
een meer , doch spoedig wordt de grootsche omgeving weer aan onze 
blikken onttrokken , want de Rijn maakt een sterke bocht naar het 
westen. 
Een nieuw verrukkelijk panorama verrast daardoor onze bewonde- 
rende blikken. Rechts de Kammereck, met een tunnel, voor ons het 
schilderachtige Oberwezel , met de hooggelegen kerk en de ruïne Schön- 
