316 
HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
sedert had teruggezien. Door deze gebeurtenis werd de aandacht der 
Engelsche , Schotsche en Amerikaansche walvischvaarders en robben- 
jagers in ’t bijzonder op deze streken gevestigd , want men meende 
in de teruggevonden eilanden het noordelijk uiteinde van een groot 
land te zien en deze nieuwe kusten moesten ongetwijfeld het uitzicht 
op een nieuw jachtgebied openen. 
De eerste, die, met het doel dit nader te onderzoeken, het besluit 
nam te trachten verder zuidwaarts dan tot nu toe geschiedde door 
te dringen , was de Schotsche walvischvaarder kapitein james weddell , 
die , door zijn reeders zooveel mogelijk in zijn voornemen gesteund , 
den 1 7 en September 1822 met twee kleine schepen, de »Jane”, een 
brik van 160 en de »Beaufoy” , een kotter van niet meer dan 65 
ton , zijn vaderland verliet. 1 Na een bezoek aan Patagonië bereikte 
hij weldra de Zuid-Shetland-eilanden , ontdekte daarna de meer oost- 
waarts gelegen Zuid-Orkney’s en ondernam vandaar uit een reis in 
het eigenlijk antarctisch gebied. 
Hij verliet den 21en Januari 1823 Kaap Dundas van Melville-eiland , 
een der Zuid-Orkney’s , bereikte , door groote ijsmassa’s heenzeilend , 
den ll en Februari op 33° 30 7 W. L. een breedte van 74° 15' en 
kwam dus reeds drie breedtegraden zuidelijker dan cook. Geheel in 
tegenspraak met de ook boven medegedeelde bewering van laatstge- 
noemden zeevaarder , vond weddell daar een volkomen open , ijsvrije 
en bevaarbare zee , die hij naar george iv benoemde en die hem de 
overtuiging schonk , dat het hier gemakkelijk zou wezen verder in 
de richting naar de Zuidpool door te dringen , te meer daar nergens 
eenige aanduiding van land te zien was. Het weder was er zacht en 
fraai en er werden talrijke walvisschen en buitengewone massa’s vogels 
aangetroffen. 
Daar het niet in zijn bedoeling lag nog verder zuidwaarts te gaan , 
keerde weddell hier terug, kruiste den 27en Februari den poolcirkel 
op 40° W. L. en bereikte den 12en Maart Zuid-Georgie ; ondanks 
het terugstootend voorkomen dezer, ganseh met ijs bedekte en schijn- 
baar geheel van vegetatie ontbloote eilanden , verheugden zich allen 
aan boord , na zulk een lange reis , weer land te zien. 
Maar niet alleen de Schotten ook de Amerikanen begonnen , aan- 
gemoedigd door de berichten , die spraken van een rijk dierlijk leven 
in de zeeën ten zuiden van Kaap Hoorn , deze streken drukker te 
1 J, WEDDEL. J Voyage towards the South-Pole 1822 — 24. London 1825. 
