HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
319 
Januari 1838 ontmoetten zij het eerste ijs, dat weldra zoo in dicht- 
heid toenam, dat, ondanks zijn gedurende vier weken voortgezette 
pogingen , d’urville slechts den 62slen breedtegraad bereikte , zoodat 
dit deel van zijn reis als geheel mislukt moet beschouwd worden. 
Den 27steu Februari evenwel ontdekte hij op 63° KV Z. B. en 57° 5' 
W. L. een 2 — 3000 voet hooge kust, die ook reeds op de kaarten 
van Weddel van 1825 stond aangegeven. Hij gaf haar den naam van 
Louis-Philipe-Land , het oostelijkst gedeelte dien van Joinville-Land , 
vervolgde haar in westelijke richting tot aan Trinity-Land en nam 
haar zoo nauwkeurig mogelijk op. Den 7 den Maart besloot d’urville 
naar het noorden terug te keeren , te meer daar , tengevolge van de door- 
gestane vermoeienissen , de algeheele uitputting en de moreele toestand 
zijner bemanning het hem onmogelijk maakten den strijd met de 
elementen langer vol te houden. 
Twee jaren later zullen wij d’urville opnieuw met antarctische 
onderzoekingen bezig zien en dan met meer succes. 
In Juli van datzelfde jaar (1838) aanvaardden twee kleine engelsche 
schepen, de »Sabrina” en de »Eliza Scott”, onder bevel van kapitein 
balleny en uitgerust door de heeren enderby te Londen, Europa, 
met bestemming naar de zuidelijke zeeën. Het doel was , evenals bij 
de reizen van biscoe en kemp , in de eerste plaats de jacht op wal- 
visschen en robben , maar voorts , in vereeniging daarmede , het verder 
onderzoek der zeeën binnen den poolcirkel en wel meer in ’t bijzonder 
het gedeelte ten zuiden van Nieuw-Zeeland , waar tot nu toe geen 
ernstige pogingen om zuidwaarts door te dringen gedaan waren. Deze 
reis was , ofschoon slechts kort van duur , zóó rijk aan resultaten , 
dat zij voor het onderzoek der volgende jaren van het grootste ge- 
wicht werd , daar nu eensklaps de volle aandacht der poolvaarders op 
dit gedeelte der Zuidelijke IJszee werd gevestigd. 1 * 
Den 17 d en Januari verliet balleny de Campbell-eilanden , bereikte, 
zuidwaarts zeilende, weldra den Zuidpool-cirkel en daarna op 178° ll / 
O. L. zijn grootste breedte zijnde 69°. Terugkeerende ontdekte hij den 
9 den Februari drie eilanden , die , daar men uit twee toppen rookzuilen 
zag opstijgen , blijken gaven van hun vulkanische natuur en naar den 
ontdekker den naani van Balleny-eilanden ontvingen ; op het middelste 
van de drie werd een landing volbracht , steenstukken werden er ver- 
zameld en de juiste plaats op 66° 40 7 Z. B. en 163° 11/ O. L. bepaald. 
1 BALLENY. Discoveries in the Antarctic Ocean in February 1839 (< Journal of the 
Ft. G. S. of London, IX 1839, p. 517—526). 
