DE FLORA VAN HET VERLEDEN. 
333 
de Sapindus falcifolius , groeide in het tertiaire tijdperk in midden 
Europa. Dit moet een schoone boom zijn geweest, met prachtig ge- 
vederde bladeren en kogel vormige vruchten , gelijkende op den Sa- 
pindus surinamensis der tropen. 
De hulsten met hun donkergroene , lederachtige , meestal scherp 
getande bladeren , zijn een groot sieraad der tertiaire flora geweest. 
De llex Studeri gelijkt veel op onzen europeeschen hulst , terwijl vijf 
andere soorten op amerikaansche geleken , en wel op soorten die thans 
in Carolina, Florida en New-Georgie in moerassen leven. De llex 
berber idifolia onderscheidde zich door sierlijk gevormde bladeren. 
Rhamneae en Frangulaceae kwamen ook in onderscheidene soorten 
voor , vooral Zizyphus tiliaefolius , die op de aziatische Z. jujuba ge- 
leek , en door bladeren , stekels en bloemen bekend is. 
Noteboomen, Juglans, bestonden in ten minste 16 soorten: zij 
zijn ons , behalve door hun bladeren , ook door wel bewaarde vruchten 
en mannelijke bloemkatjes bekend. Waarschijnlijk hebben zij, zooals 
de amerikaansche hickories , moerassige streken bewoond. De belang- 
rijkste tertiaire soort is Juglans acuminata , die reeds door Scheuchzer 
te recht met den perzischen noteboom, Juglans regia, is vergeleken. 
Van het geslacht Rhus is Rhus Meriani uit de onderste molasse- 
lagen de meest voorkomende, en kan met den amerikaansche azijn- 
boom vergeleken worden , terwijl de ook vrij veel voorkomende Rhus 
Brunneri met de sumachplant , Rhus coriaria , aan de Middellandsche 
zee groeiende, te vergelijken *is. 
Rozen, struikrozen , bloeiden er waarschijnlijk in dien tijd nog 
niet, ten minste hun overblijfselen zijn nog niet gevonden. Wel kent 
men een paar soorten van Spiraea en van Crataegus. Van pruimen 
en amandelen kennen wij, behalve bladeren, ook steenen en pitten. 
Een soort van kerseboom, Prunus acuminata uit Oeningen , gelijkt 
volkomen op den amerikaanschen Prunus chicasa ; Prunus Hanhardti 
uit Berlingen heeft pitten volkomen op kwetsepitten gelijkend , en 
Amygdalus pereger heeft bladeren en vruchtpitten als onze gewone 
amandelboom. 
De rijkste aan soorten in de tertiairflora is de orde der peul- 
vruchten, Leguminosa. heer spreekt zelfs van 131 soorten. De fa- 
milie der Mimosae , die thans in Europa volkomen ontbreekt , was in 
den tertiairen tijd door een tiental soorten vertegenwoordigd , die vooral 
in Italië en Auvergne , maar ook bij Tokay worden gevonden. De 
familie der vlinderbloemigen, Papilionaceae , heeft er zeer veel 
