DE PHYSISCHE EIGENSCHAPPEN VAN EBONIET. 
In zijn opstel »Over de voortbrenging van geluid door het licht” 
verhaalt bell op welke wijze hij den aard onderzocht van de stralen , 
die het meest het selenium aandoen ; daarbij stuitte de onderzoeker 
op een eigenschap van deze stof, die niet minder dan de ontdekking 
van haren belangrijken coëfficiënt van dilatatie door kohlrausch , in 
1873, de aandacht der natuurkundigen op haar vestigden. 
Het is bekend dat bell bij de bovengenoemde omzetting gebruik 
maakte van een draaiende, met verschillende gaatjes doorboorde schijf , 
waarop de zonnestralen vielen ; de rasse opeenvolging van licht en 
donker brachten in het selenium , waardoor een stroom ging , daar- 
mede synchronische veranderingen te weeg in den weerstand en dus 
in de sterkte van den daardoor gaanden stroom. Werden nu de 
twee telephonen , die in de geleiding waren gebracht , aan het oor 
gehouden , dan vernam men een toon , wier hoogte afhing van de 
snelheid waarmede de schijf draaide , d. i. van de snelheid van op- 
eenvolging der bestralingen. Om nu te bepalen in hoeverre dit ver- 
schijnsel afhing van de breekbaarheid dier stralen, waaruit het zonne- 
licht bestaat, stelde bell in den weg dier stralen verschillende stoffen 
en vond daarbij , dat een dun plaatje eboniet den toon niet geheel 
dempte. Door dezen uitslag verrast , plaatste hij een plaatje eboniet 
op den weg van den straalbundel en onderschepte door middel van 
de draaiende schijf de doorgaande , onzichtbare stralen , die door een 
lens werden geconcentreerd op het selenium. 
In deze omstandigheden hoorde men een zwakken maar volkomen 
duidelijken toon , dien men kon dempen door de hand te brengen in 
den weg van den onzichtbaren straalbundel ; en dit verschijnsel deed 
zich nog voor bij twee schijfjes eboniet , met een aluinoplossing daar- 
tusschen. Deze vinding bracht bell op het denkbeeld om te luisteren 
of miss'chien hét eboniet onder deze omstandigheden zelf een toon gaf. 
Werkelijk bleek dit het geval te zijn; als men een plaatje nabij het 
oor hield en beter nog als men een diaphragma gebruikte en door een 
