HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
345 
Van hier keerde nog hetzelfde jaar de expeditie naar Engeland terug , 
waar zij den 2 (len Sept. 1843, na een afwezigheid van vier jaren, zoowel 
wat de bemanning als wat de schepen betreft, in de beste orde aankwam. 
Na ross is het onderzoek der Zuidpoolstreken slechts weinig ge- 
vorderd en met hetzelfde jaar, waarin de beroemde reiziger in zijn 
vaderland terugkeerde , begon , zooals wij reeds boven aanvoerden , een 
periode , waarin voor een direct onderzoek der antarctische gewesten 
zoo goed als niets ondernomen werd , een periode , waarin het wel is 
waar aan plannen en voorslagen voor nieuwe onderzoekingen niet 
ontbrak maar die toch , wat de uitvoering hiervan aangaat , nagenoeg 
geheel onvruchtbaar is geweest, een periode eindelijk die, al schijnt 
haar einde dan ook nabij , toch nu nog altijd voortduurt. Lange jaren 
zelfs duurde het voor er ernstig van een nieuw onderzoek sprake was 
en de tamelijk rijke literatuur van het eerstvolgende tiental jaren had 
voornamelijk betrekking op hetgeen geschied was, niet op dat, wat 
nog geschieden moest. Talrijk waren de wetenschappelijke verhandelingen 
en populaire reisbeschrijvingen, die uit de tochten tusschen 1838 en 
1843 ondernomen, voortvloeiden, maar niemand dacht er vooralsnog 
aan , dat de prachtige , door ross gewonnen resultaten vermeerderd en 
zijne gewichtige ontdekkingen voortgezet moesten worden. 
In het jaar 1856 evenwel verhief zich voor het eerst de stem van den 
man , die tot op den huidigen dag , dat is dus nu reeds gedurende 
vijf-en-dertig jaren, met onvermoeid geduld en al de hem ten dienst 
staande middelen voor een weder opvatten van het antarctisch onder- 
zoek heeft geijverd. Die man was Dr. georg neumayer, thans direc- 
teur der »Seewarte” in Hamburg. 
In verband met de oprichting van een observatorium voor 
geophysische onderzoekingen te Melbourne sloeg hij voor in een 
memorie, gericht aan Koning maximiliaan ii van Beieren, die in 
deze onderneming zijn bijzondere belangstelling had getoond , dit 
observatorium tevens tot uitgangspunt voor een onderzoek van het 
Zuidpoolbekken te maken. Zijn wenschen werden evenwel niet ver- 
vuld en ofschoon neumayer door het houden van talrijke voor- 
drachten , zoo in Australië als later na zijn terugkeer in Europa , de 
gedachte aan het antarctisch vraagstuk levendig trachtte te houden , 
ofschoon hij het ook in Juli 1865 op de Frankforten vergadering van 
geografen ter sprake bracht, het mocht alles niet baten. De beide 
Duitsche Noordpool-expedities van 1868 en 1869 — 70, die door de 
bemoeiingen van Dr. a. petermann tot stand kwamen , maakten een 
