HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
347 
nogmaals duidelijk uiteenzette hoe volgens zijn meening een eventueele 
Zuidpoolexpeditie moest worden ingericht , hetzij als op zich zelf staande 
onderneming, hetzij in combinatie met de voorgenomen Venus-expeditie 
en eindigde met een warm woord van opwekking aan zijn landgenooten , 
vooral ook aan de zich ontwikkelende Duitsche marine. 
Neumayer zou evenwel ook ditmaal zijn doel niet bereiken. Wel 
werd door Duitschland in December 1874 een station in het zuiden 
bezet, maar tot eigenlijke antarctische onderzoekingen kwam het niet. 
De Venus-ondèrneming werd namelijk gecombineerd met een weten- 
schappelijke reis om de wereld, die wel zeer belangrijk was, maar 
onze kennis der Zuidpoolstreken niet heeft verrijkt. 
In hetzelfde j aar werd door de» Deutsche Polarschiffart-Gesellschaft” 
in Hamburg , door bemiddeling van den directeur albert rosenthall , 
die zich ook reeds herhaaldelijk vroeger voor het onderzoek der 
arctische gewesten verdienstelijk had gemaakt , een schip naar de Zui- 
delijke IJszee uitgezonden. De bevelhebber , kapitein dallman , kreeg de 
opdracht , even als vroeger de kapiteins der reeders enderby te Londen , 
om zonder het eigenlijke hoofddoel , de jacht op walvisschen en robben , 
uit het oog te verliezen , te trachten zooveel mogelijk bij te dragen tot 
vermeerdering onzer kennis van dit zoo weinig bezochte gebied 1 . 
De »Grönland” verliet den 22sten Juli 1873 Hamburg, stak den 
Noord- en Zuid-atlantischen oceaan over en drong toen zuidelijk van 
Kaap Hoorn , de IJszee binnen , waar hij weldra de door biscoe in 
1832 ontdekte BiscoE-eilanden en het daarachter gelegen Grahamland 
bereikte. Dit laatst was echter tot nu toe op alle kaarten slechts door 
een over 4 — 5 breedtegraden doorloopende lijn ruw aangegeven. Aan 
kapitein dallmann zijn wij de eerste nauwkeurige berichten omtrent 
een deel van dit uitgestrekte land verschuldigd. Hij drong door tot 
voorbij de plaats , waar zich volgens biscoe de kustlijn bevond , liep 
een haven binnen , die den naam van Hamburgerhaven kreeg , ontdekte , 
waar biscoe samenhangend land vermoed had, een 15 — 18 zeemijlen 
breede , door hooge oevers begrensde straat , de Bismarck-straat , die 
hij , zoover het oog reikte , kon vervolgen en daarvóór een groot 
aantal eilanden , waaraan den naam van Keizer- Wilhelm-eilanden werd 
gegeven en die een archipel vormden , welke zich over ongeveer 60 
zeemijlen uitstrekte. 
In het zelfde jaar (1874) bezocht de »Challenger”-expeditie onder 
1 Petermann’s Geogr. Mitth. 1875 p. 312. 
