348 
HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
kapitein nares, die reeds in December 1872 Portsmouth verliet, op 
haar reis om de wereld het zuidelijk gedeelte van den Indischen Oceaan 
en drong van daaruit zelfs even het eigenlijk antarctisch gebied binnen l . 
Den lDlen Februari werd op 60°30 / Z.B. de eerste ijsberg gezien en 
in den nacht van 13 op 14 Februari liep de »Challenger”, op 65°30 / , 
gedurende een nevel den rand van het vrij losse pakijs in. Den 15den 
kruiste men onder 78°20 / O.L. den poolcirkel maar, daar het niet in 
de bedoeling der expeditie lag hooge breedten te bereiken , werd weldra 
den steven gewend. Ofschoon op het zuidelijkst verkregen punt het 
weder verwonderlijk helder en het uitzicht dien ten gevolge zeer ver 
was , zoo was toch nergens land en behalve in het noorden ook geen 
pakijs te zien. Dit laatste had zich namelijk verder naar het oosten 
belangrijk noordwaarts teruggetrokken en nares besloot nu den rand 
er van te volgen en te trachten Termination-land terug te vinden, 
dat wiLKEs op zijn kaart op ongeveer 95° O.L. had aangegeven. Den 
2 5 sten Februari bevond de »Challenger” zich op 15 mijlen westwaarts 
van de plek , waar genoemde ontdekker had gemeend land te zien en 
wel zulk hoog land , dat het op een afstand van 60 mijlen zichtbaar 
moest zijn ; maar ondanks den zeer helderen hemel kon nares niets 
ontdekken , zoodat het zeer waarschijnlijk is , dat wilkes ook hier 
wolken voor land heeft aangezien. 
Belangrijk is het nog op te merken, dat tusschen 70° en 80° O.L. , 
zelfs tot dicht bij het pakijs, door de »Challenger” zoo goed als geen 
ijsbergen werden aangetroffen , terwijl deze verder oostwaarts zeer 
veelvuldig waren , wat overeenstemt met hetgeen indertijd door de 
Russische expeditie onder bellinghausen werd waargenomen. Deze 
omstandigheid , in verband met het eveneens ontbreken van ijsbergen 
tusschen dezelfde meridianen op lagere breedten , zooals dat op de 
ijskaarten te zien is , doet nares veronderstellen , dat op deze lengte 
ver zuidwaarts geen land voorhanden is en dat men daar een zeer 
hooge breedte zou kunnen bereiken. Nares geeft in zijn verslag verder 
als zijn meening te kennen , dat een op afdoende wijze versterkt schip 
door het meeste pakijs , dat hij ontmoette , zou hebben kunnen heen- 
stoomen, zoodat het zeker den naam van ijsbarriére , dien wIlkes er 
aan gaf , niet verdient , ofschoon hij dezen groot gelijk geeft , dat hij 
zich met zijn onversterkte schepen buiten het pakijs hield. 
1 Het officieele reisbericht van NARES, gedateerd uit Melbourne 24 Maart 1874 , werd 
door de Engelsche admiraliteit gepubliceerd onder den titel : »Hydrographic Proceedings.” 
Een uittreksel hiervan vindt men in de Geogr. Mitth. van PETERMANN 1874 p. 378 , 461. 
