HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
351 
dat deze op werkelijk groote schaal aangelegde onderneming ook het 
antarctisch onderzoek ten goede zou komen ; deze hoop zou niet 
verwezenlijkt worden. Wel werden ook in het zuiden twee stations 
bezet , nl. Zuid-Georgië door de Duitschers en Kaap Hoorn door de 
Franschen , maar deze stations waren op tamelijk geringe breedte en 
dus vrij ver buiten het eigenlijk antarctisch gebied gelegen; immers, 
met het oog op de samenwerking der verschillende natiën, mocht men 
de zekerheid van de stations tijdig te bereiken niet opofferen aan de 
onzekere kans, die een onderzoekingstocht in de poolstreken uit den 
aard der zaak altijd biedt , zoodat van een ver zuidwaarts doordringen 
geen sprake mocht zijn. En zoo ging dus ook al weer de geheele 
campagne van 1882 — 83 voorbij, zonder dat zij iets tot de kennis der 
antarctische gewesten had bijgedragen. 
In Engeland ijverde gelijk wij reeds boven zagen commandeur davis 
voor antarctische onderzoekingen en werd hij daarin bijgestaan door sm 
erasmus ommaney; uit de R. G. Soc. en de Scott. G. Soc. vormden 
zich comité’s waarin de meest bekende Engelsche geografen en reizigers 
als SIR WILLIAM THOMSON , MURRAY, NARES , HOOKER , MC. CLINTOCK , 
carpenter , markham e. a. zitting hadden en die de uitrusting van 
een Zuidpoolexpeditie beoogden. 
Naar aanleiding van hetgeen in het moederland geschiedde kwam 
ook in de Australische koloniën het antarctisch onderzoek op nieuw , 
en ditmaal meer algemeen, ter sprake. Uit de Austval-asian Geogr. Society 
in Melbourne , waarvan baron f. v. mueller voorzitter is en uit de 
R. Soc. of Victoria , onder voorzitterschap van den meteoroloog R. e. j. 
ellery , werd een antarctic exploration committee benoemd , dat in Juni 
1886 zijne eerste vergadering hield. In deze vergadering werd door 
het geheele comité de noodzakelijkheid erkend van een vernieuwd 
voorwaarts dringen in het zuidelijk gebied, waarvan gewichtige resul- 
taten betreffende de physische geographie als ook voor onze kennis 
der aardoppervlakte , de verdeeling van land en water enz. te ver- 
wachten zouden zijn. 
Het volgend jaar deed het comité aan de Regeering van Victoria 
den voorslag de walvischvangst op hooge breedten zooveel mogelijk te 
bevorderen en zoo het uitzicht tegelijk op praktische en wetenschap- 
pelijke resultaten te openen. Het comité gaf in overweging walvisch- 
vaarders , die zich daartoe bereid verklaarden, van twee wetenschappelijke 
waarnemers te doen vergezellen, verder een premie van 80 — 100 p. st. 
uit te loven voor elke 100 ton traan, die zuidelijker dan 60° Z.B. 
