HET ANTARCTISCH VRAAGSTUK. 
357 
gevens uit het zuiden. Wel zijn herhaaldelijk gedurende de zomer- 
maanden meteorologische waarnemingen in het eigenlijk antarctisch 
gebied gedaan , maar volledige d.w.z. zich over een geheel jaar uit- 
strekkende gegevens bezitten wij van daar niet en deze toch zijn hgt , 
die ons in staat stellen een juist denkbeeld te krijgen van den klimato- 
logischen toestand van een streek. 
Zooals bekend is , laten de verschijnselen van het aardmagnetisme 
zich het best en volledigst in de poolstreken bestudeeren en juist het 
aardmagnetisme was dan ook een der hoofdfactoren van het grootsche 
plan van weyprecht , dat in 1882 — 83 tot uitvoering kwam. Wel 
waren , zooals wij boven zagen , toen ook in het zuidelijk halfrond twee 
stations bezet , maar zij lagen tamelijk ver buiten het eigenlijk antarc- 
tisch gebied en , ofschoon wij ook aan de expeditie van ross in 1840 — 43 , 
vele belangrijke magnetische gegevens hebben te danken, is een her- 
haling en uitbreiding dezer waarnemingen zeer gewenscht , zoodat ook 
op dit gebied nog veel te onderzoeken overblijft. 
Zien wij dus dat in zoo vele geo-physische opzichten onze kennis van 
het Zuidpoolgebied te kort schiet, niet minder is zulks het geval, wanneer 
wij de zaak uit een geologisch en natuurhistorisch oogpunt beschouwen. 
Van de samenstelling van den bodem is ons al zeer weinig bekend , 
daar' op of binnen den poolcirkel slechts op enkele plaatsen geland is 
en men het meeste land , dat op onze tegenwoordige Zuidpoolkaarten 
. geteekend is , slechts van verre , soms zelfs zeer van verre gezien heeft. 
Ook dit veld van onderzoek ligt in het zuiden dus nog geheel braak 
en wanneer wij bedenken , dat voor weinige tientallen van jaren dit 
eveneens nog voor Groenland , en Nova-Zembla gold , terwijl deze 
sedert zulke enorme bijdragen tot de geologische en paleontologische 
kennis onzer aarde geleverd hebben , dan dringt zich als van zelf de 
gedachte op , dat het nu toch waarlijk tijd wordt ons oog ook eens 
naar het zoo lang verwaarloosde zuiden te richten. 
En de flora? Er bestaat reden genoeg om aan te nemen, dat de 
antarctische landen ook hun vegetatie zullen hebben en dat , zoo goed 
als op Nova-Zembla, 1 Spitsbergen, ja op de allernoordelijkste punten, 
die men bereikt heeft , ook hier op bepaalde plaatsen de omstandig- 
heden gunstig genoeg zullen wezen om eenige plantengroei mogelijk 
te maken. Stellig zal dus de botanicus in dit onbetreden gebied be- 
1 Wat van de hoogst belangwekkende vegetatie van Nova-Zembla bekend is, behandelde 
ik uitvoerig in jaargang 1888 van dit tijdschrift bl. 177 e. v. 
